76 
Tanimbar, zijn op Kei aan de willekeur en het goedvinden van eenieder 
overgelaten. 
Onder de volkeren, welke de Keiees op de eerste plaats onder zijne 
voorouders noemt, staan, hoe. vreemd dit ook moge klinken, de Balineezen 
vooraan. Eene langwerpige groote rots, met een kuif van weelderig groen 
overdekt, was eertijds een machtig schip, waarmee de voorouders van 
Bali kwamen. Het voer recht door het land heen, zichzelf een vaargeul 
eravend, totdat het bleef liggen en versteende bij de plek waar tegen- 
woordig het dorp Satheen gelegen is, als een aanwijzing van hoogerhand, 
dat de opvarenden daar hun bestemming bereikt hadden. 
Een der beroemdste opperhoofden der Keieesche oudheid, Tabtoet 
genaamd, was van Balineeschen oorsprong. Hij woonde in het thans ver- 
dwenen dorp Ohoiwoer, dat gelegen was aan de kreek Sôrbai, aan de 
westkust van Kl. Kei. (Sôr, —= hôr, —= kreek, rivier; bäi — boewaja, 
Keieesch: oewe, krokodil.) Dat de groote Tabtoet plannen had daar 
eene nieuwe Krokodillenstad of Soerabaja te stichten, verhaalt de geschie- 
denis niet, maar wel dat hij naar zijn vaderland terugreisde en vandaar 
meebracht een soeroek, zwaard, en een nganga, lans. Onder den 
naam van Negabal, (neanga Bali), werd zij het groote palladium 
van het machtige verbond der Oersiwa’s, waarvan Tabtoet ook als de 
stichter beschouwd wordt. 
In hoeverre het Balineesch invloed heeft gehad op de Keieesche taal 
kan ik tot mijn spijt wegens gebrek aan kennis dezer taal niet verder 
nagaan. Dat die invloed niet zonder belang moet zijn, daarop wijzen de 
telwoorden en enkele andere woorden, waarvan ik weet, dat ze met die 
taal overeen komen. Het zij mij dus voldoende dit punt aan de aandacht 
der taalkundigen aan te bevelen. Dit kan van te meer interesse genoemd 
worden, wijl nog verschillende andere gegevens wijzen op een volksver- 
huizing van de Soenda-eilanden uit naar deze gewesten. 
Wat betreft de Bandasche uitwijkelingen, die onder het hardhandig 
bestuur van J. Pz. Coen, een veilig heenkomen zochten naar deze oorden, 
zij hebben zich nooit met de inheemsche bevolking vermengd. Tot op heden 
hebben zij zich als een afzonderlijk volk met eigen taal gehandhaafd 
in twee kampongs van Gr. Kei. Deze eigen taal is het Bandaneesch dat 
van Banda verdwenen is tegelijk met zijn oorspronkelijke bewoners. 
Thans vertoont dat Bandaneesch met het Keieesch veel punten van aan- ° 
raking: edoch, welke der beide talen heeft den vreemden invloed onder- 
gaan? of heeft hier wisselwerking plaats gehad? Dit zal wel een open 
vraag blijven. 
Sedert door de alomvattende ontwikkeling van het verkeerswezen 
de meest afgelegen eilanden aan hunne afzondering onttrokken zijn, 
en het Maleisch zich als verkeerstaal of lingua franca alom opdringt is 

