Hamoerin, jeuk. En-, jeuk hebben, 
jeuken. Neoin hamoerin, water- 
tanden. Tomat wat hamoerin, 
ontuchtige vrouwspersoon. Hamoerin 
of oemhamoerin, scheldwiĳĳze te- 
genover vrouwen. 
Hamoeroet, kokkelkorrel, anamirta 
coculus, W., waarmee visch bedwelmd 
wordt. De jonge blâren gekneusd en 
met kalk vermengd als middel tegen 
kadoedoer. En- met dit vergif 
visch bedwelmen. 
Hamonat, e n-, lijk bezorgen, alle toe- 
bereidselen treffen voor de begrafenis. 
Hamôt, en-, (v. na m- môt), vullen, 
plempen, inladen. 
Hamsir, geschenk van de reis meege- 
bracht. 
Han, en-, vastzetten, stutten, scho- 
ren. 
Hän, en-, niet belet zijn, vrij zijn, 
den tijd hebben, op zijn gemak zijn, 
beschikbaar zijn, gemakkelijk zijn. 
Noehoe enhän ruk, het weer is 
weer kalm, de storm of regen is over. 
Hanaän, (v. 
naan) geest adem, 
(spiritus); schim, die na den dood blijft 
voortleven. 
Hanad, zie oed. 
Hanäk, en-, (v. hanaän), opsnui- 
ven. 
Hanaman, en-, polsen, onderzoeken, 
beslechten. 
Hanang. zie hanangoen. 
Hanangoen of nangoen, gelijke, 
tegenhanger, een der stukken, die 
samen een paar of een stel vormen. 
Hanaroen, lekker; welgevormd van 
lijf en leden; vandaar Hanär als 
vrouwelijken eigennaam. 
Hanâät, goederen, bezittingen. N an g- 
loefan hanät, sterven. Enkäi 
entaha hanät waeid, verkwis- 
tend zijn. 
Handock, (H. handdoek), handdoek, die 
door de Keieezen echter meestal als op- 
schik gebruikt wordt bij wijze van 
groote das. 
_ Haneek, en-, turen, loeren, uitkijken, 
spieden, 
3 
Hamoerin—Hangir 
Haner, en-, grommen. 
Hang, en-, in richting tegenover lig- 
gen of tegenin zich bewegen. Aldus komt 
het voor in samenstellingen met vele 
werkw., die een richting of beweging 
aangeven, b.v. enba hang timoer, 
in oostelijke richting gaan; enwëöhe 
hang nioet, tegen den wind in roeien; 
endoek hang, tegenover liggen of 
zitten. En- ta- hang, (v. en- taha 
en hang) in tegengestelde richting 
houden, dus: beletten, weehouden, ver- 
hinderen. Néf-, tegen elkaar ingaan, 
indruischen, b.v. nioet hôr rêëf- 
hang, wind en stroom gaan tegen 
elkaar in; tegen elkaar opwerpen, dus: 
aanr of ophoopen, b.v. grond, asch; 
brandhout op het vuur doen. Ook e n- 
hang, komt in deze bet. voor. 
Hanga, (v. hang), mik, gaffel, ver- 
takking. Ai hanga, boomtak, mik. 
Hoer hanga, vork, eetvork. Ded 
hanga, zijweg, tweesprong. Rahan 
hanga, huis van zacht hout, dat op 
mikken rust en niet in elkaar gewerkt 
is met pen gat. Hanga- waw, achtar- 
mig, stervormig. N a t-, vertraagd, belet, 
verhinderd worden. In verbinding met 
werkwoorden is hanga == hang. 
Hangan, of hangea, boomtak, tak, 
vertakking, been van gaffel of visch- 
speer, enz., tand van vork. 
Hangar, koraal, rif. Hangar wo e- 
oen, edelkoraal. Enawoen hangar, 
koraal branden om kalk te verkrijgen. 
En jaeik hangar, koraal of rif- 
steenen uit de zee ophalen. Hangar 
doean, kleine vischjes, die tusschen de 
rifsteenen leven. 
Hangat, en-, (v. hangan), door ’t 
afbreken van een tak uit een boom 
vallen. 
Hangir, ai hangir, de boven den 
grond onder tegen den stam tot borden 
vergroeide boomwortels, b.v. van den 
kanari. 
Hangir, en-, (v. ngir), klieven, 
splijten, kappen. Doead enaf ha- 
ngir hira ni dös, het opperwezen 
moge zijn schaamdeel klieven, verwen- 
sching. 
Hangir, bloed, inzonderheid vuil of 
bedorven bloed, b.v. van de bevalling. 
Läarhangir, zelfde bet. E n-, stinken, 
vooral van dingen, die in ontbinding 
verkeeren, of van visch. 

