
















Mansir—Martsoen 
Mansir, (v. en- sir), iets wat dient 
om te bedekken. Afa mansir, of 
mansir wahan, zie bĳ wahan: 
ensak of ensir wahan. 
Mansiw, (v. man en siw),een zwar- 
te vogelsoort. 
Mansoewat, zwaluw. 
Mantanat, (v. man en tanat), een 
duifsoort, — weedar, ptilopus xan- 
togaster. Men meent dat de zielen van 
kleine afgestorven kindertjes in deze 
vogels verhuizen. Van daar ook hun 
weemoedig gekir. 
Mantërän, (v. man en tëraän) haan. 
Mantiloer, vogelei, inzonderheid kip- 
penei. id 
Mantros, (H. matroos), matroos. 
Manwäv, soort tortelduif. 
Manwoen, of manwòôn, zie man- 
woeoen, 
Manwoeoen, (v. man en woeoen), 
veder. vederbos. Enba sär botan, 
hoekrôn,kaboes, manwoeo en, 
hij ga verloren als een botan- zaadje, een 
boomblad, een kapokvlok, een veer: ver- 
wensching tegen een dief. Man woe- 
oen is ook: edelkoraal; een rifplant, 
M. akar bahar: een armband van deze 
laatste gemaakt. 
Maoelil, e n-, beminnen. 
Maoerat, (v. oerat, arbeid), ijverig. 
Maoerat, (v. oerat, ader), geaderd, 
gestreept. 
Mär, en-, lichten, schitteren, glanzen. 
Mär, en-, G.K., zoet zijn van kinderen. 
Mär, nak-, (M. kemarau), droog zijn 
van dingen, die gewoonlijk niet nat zijn, 
b.v. kleeren, waschgoed, en dingen die 
toevallig nat geworden zijn. 
Maär, ne s-, zie nes- marar. 
Maraan, licht, == niet zwaar; ook fíi- 
guurlijk. Sa of dös maraan, lichte 
overtreding, dagelijksche zonde. Ber- 
kär maraan, zaak van weinig 
gewicht. Oerat maraan, licht werk. 
Enkerdja maraan wat, slechts 
lichten. arbeid verrichten. Oelin ma- 
raan, lenig van lichaam, rap in zijn 
bewegingen zijn. Enba maraan, 
makkelijk, luchtig loopen. 
Marar, ai marar, zie ai koetan. 
Marar, nes-, of nes- mär, ondui- 
delijk, heiig zijn. Matan nesmarar, 
schemeren der oogen. Arôn nes ma- 
rar, tooverkruiden, om iets of iemand 
voor anderen onzichtbaar te maken. 
Maras, zie bĳ ngiv. 
Marde, G.K. = matkasloeoen, 
vischsoort. 
Mardik, of bardik, (M. mardika), 
onafhankelijk, vrij. 
Mardoe, (v. nëf- doe), kói mar- 
doe, zie kói. 
Mari, bedwelmend, van betelnooten. 
isoe mari. 
Marin, (M. marinjo), een soort veld- 
wachter, dien men in elk dorp aantreft, 
die de bevelen van opperhoofden en amb- 
tenaren omroept, ’t volk bijeenrsept voor 
vergaderingen of heerendiensten, enz. 
Marin gredja, koster. Marin 
skola, iemand die de spijbelaars moet 
ophalen voor de school. 


























Markisat, een klimplant, de markisa 
of grenadine. 
Maroen, zie ma roet. 
_ Maroeoen, zie nam- roeoe. 
Maroeoet, vischsoort. 
Maroet, en-, of nam-, tam, mak, 
gedwee zijn. 
Marohoi, of mangohoi, (v. mang 
en ohoi), dorpelingen, dorpsbewoners, 
inzonderheid de mannelijke bevolking, 
wijl die vast in ’t dorp blijft, doordat ze 
niet uithuwelijkt naar andere dorpen. In 
tegenstelling hiermee heet de vrouwe- 
lijke bevolking: jan oer, — de meisies, 
die wel naar elders uitgehuwelijkt 
worden. 
Maroïn, of marwoeïn, treurzang. 
Enrôn of ensikar maroïn, een 
treurzang zingen. 
Martsoen, (M. mertjoen), voetzoeker, 
(vuurwerk). 

