


Marwaein, (v.mang en en-waeit), 
®. hetgeen leeft, de levenden; frisch, groen, 
onverstorven; ongaar, 
Marwinit, een boomsoort, welks hout 
makkelijk klieft en blekt, van daar de 
naam, mar- winit. 
Marwinit, G.K. kawinwinit. 
Marwoeïn, zie maroïn. 
Marwoekoen, effen van kleur, een- 
kleurig. 
Marwoel, pas uitloopende jonge opos- 
sum. 
‚_Marwoeoen, manschap op een boot, 
matroos. 
Marwoetoen, vreemdeling, nl. van een 
ander dorp. Vreemdeling, d.i. buitenlan- 
der, = mä v. 
Mäs, ai mä s boomsoort. 
Mäs, (M. amas), goud, zilver, van 
goud of zilver, stuk goud. Mäs woe l- 
woel, goud in tegenstelling met mäs 
ngier, zilver. Mäs wahan, zuiver 
goud. Mäs timroen, bronskleurig 
goud. Mäs wahan ningier, goud 
van min gehalte, Mäs bis, goud van 
slecht gehalte, messing. Mäs koko, 
kleine stukken goud of zilver. Mäs 
laläi, groote stukken; Mäs liklak, 
minderwaardig goud. Mäs toentoe- 
nan, tetên ded oe, of här oe, ou- 
de kostbare stukken; (het gehalte wordt 
door deskundigen vastgesteld, door rui- 
ken en proeven op de tong). Mäs po e- 
säk, erfgoud. Mäs mitoe, goudstuk, 
dat tevens tot belichaming van een m i- 
toe dient, en als zoodanig vereerd wordt. 
Dergelijke, vaak kostbare stukken, lig- 
gen meestal onbeheerd in ’t bosch op een 
bord onder een steen of in een rotsholte. 
De mitoedoean alleen mag ze na- 
deren en aanraken; anderen zouden 
daardoor ziek worden. De meeste dezer 
stukken hebben behalve andere wonder- 
bare hoedanigheden, de eigenschäp ’s 
nachts in een varken te veranderen en als 
zoodanig zoeken ze dan den kost in de 
plantingen. Deze, en ook andere bizon- 
der kostbare stukken, hebben een eigen 
naam, b. v. het mäs mitoe van 
Ngilngof heet als goudstuk: r € w 
Berngas,enals mitoe:Toetfôr. 
De meer gewone goudstukken worden 
genoemd naar hun gedaante of de voor- 
werpen waarop ze gelijken, b.v. mäs 
woeoet, stuk goud in vischvorm. M äs 
sorofsorweilan, ketting van plat- 
Tog 
Marwaein—Maäs 
te ringen eindigende in een vischstaart. 
Rew mäs, ketting van gewone scha- 
kels. Mäs koeba, gebogen stuk. M äs 
kikir, kamvorm, nl. hoefijzervormige 
kam: alleen de rug is van goud, waarin 
een getand stukje blik gestoken is. M ä s 
b ab aw, vierkant plat, in den vorm van 
koekjes in een baw gebakken. Mäs 
manoet, vogelvorm. Mäs nea- 
roen, oorvormig. Mäs niëf, in den 
vorm van den visch niëf genaamd. 
Gouden of zilveren sieraden worden met 
den naam van dat sieraad aangeduid, 
als tentan, vingerring,aof: selak, 
armband, enz. 
Bij ’t berekenen der huwelijksgift, 
Wilin, worden de goudstukken ge- 
noemd volgens ’t bizonder doel waar- 
voor ze in dat geval dienen. Ofschoon 
deze stukken als goudstukken vernoemd 
worden, kunnen ze ook betaald worden 
met andere stukken van waarde, als 
kanonnen, olifantstanden, enz. Mâäs 
aje, een stuk. goud, dat vooraf reeds 
betaald wordt, om de bruid te bespreken, 
zoodat een ander ze niet’ meer koopen 
mag. Hetzelfde gebruik geldt voor elken 
koop van eenig belang. Bij renren 
wordt de mäs aje vervangen door de 
mäs beehêr, (v. enbaenenhêr). 
Mäs ngaban teinan, eigenl. goud 
dat dient als kiel, waarmee men den 
bouw eener schuit begint: dit is ook het 
eerste stuk der eigenlijke harta of 
huwelijksprijs, dat betaald wordt. Het 
moet een bronzen kanon zijn. Bij re n- 
ren heet dit mäs deinan en mäs 
batoeang. Mäs sidsidak, (v. 
en- sidak), stuk dat gegeven wordt 
om de bruid mee te mogen voeren. M ä s 
oeoen of wäv loev, stuk, dat gege- 
ven wordt, om de moeder schadeloos te 
stellen voor al de zorgen aan het kind 
besteed; zij geeft daarvoor een slavin 
aan haar dochter, die wä v loe v, korf- 
draagster, genoemd wordt, en die de 
bruid verder zal dienen, vooral haar 
mandje dragen, wanneer zij uitgaat. 
Mas loeroek fêr, stuk, dat de 
moeder der bruid krijgt voor ’t baden 
van deze met fêr, toen ze nog klein 
was. Mäs toeb loe v, stuk, dat als ’t 
ware de bruid vervangt in ’t ouderlijk 
huis. Mäs tahalim, (v. en- taha 
liman), stuk, dat gegeven wordt aan 
de vrouw, die de bruid uitgeleidt. M as 
makoer:;nity (v. nat Joaeroet 
nit), of mäs moelim, stuk gege- 
ven als offer aan de schimmen van de 
voorouders der bruid. Mäs nit wang, 
(v. nit howang), het deel dat de 
slaven en renren ’s der familie der 
bruid krijgen. Mas dirtalik, (v. en- 
direnen-talik), stuk gegeven opdat 

