


en 
Toeba, n a k-, terugkaatsen. 
Toeboer, steenachtig strand, tifstrand. 
Toeboer, e n-, buiten gaan, buiten ko- 
men, uitgaan, afdalen; uitkomen van 
den bloeitros van sommige vruchten, 
b.v. pisang, mooe entoeboer. E n- 
toeboer rahan, uit het huis gaan. 
Ded ientoeboer soe taheit,die 
weg komt aan zee uit. Entoeboer 
wordt ook gezegd van weer het huis 
verlaten. wanneer men dat lang niet 
heeft kunnen doen b.v.: wegens ziekte 
of bevalling. N e s-, onbewust uitkomen, 
uitwaan, afdalen. 
Toebtoeb, leger, rustplaats. 
Toef en-, slaan met de vlakke hand; 
wasschen van kleeren, linnengoed, mat- 
ten, enz., wat door slaan gewasschen 
wordt. 
Toefan, nak-, of naktiftoefan, 
ziekelijk zijn. 
Toefoe, en-, neerlaten, luiken, dicht 
doen, ontspannen. Entoefoe of en- 
toeoe lär, het zeil strijken. Ento e- 
foe baeng, een regenscherm dicht 
doen. Entoefoe fanfan, een 
schietstrik ontspannen. 
Toeftoef, bezwijning, flauwte. N i-, in 
zwijm vallen. 
Toehat, en-, knippen met de vingers. 
Toehoet, naf-, spuwen. Naftoe- 
hoet lär, bloed spuwen. Naftoe- 
hoet na hira, op of naar iemand 
spuwen ten blijke van verachting, het- 
geen gewoonlijk geschiedt, door in de 
richting van iemand op den grond te 
spuwen. Oeftoehoet na, ik spuw 
er op, == ik veracht het. 
Toeil, of toil, bamboegeleding met 
sago gevuld en in ’t vuur gepoft. Later 
wordt de bamboe opengesleten en men 
heeft een sagoworst. 
Toek, e n-, ontbreken, te kort schieten, 
ontoereikend zijn, niet toekomen. In 
samenstellingen met andere werkw. be- 
teekent het: niet toereikend, b.v: 
entêv toek, niet ver genoeg gooien. 
endir toek, er niet bij kunnen; e n- 
woo toek, niet zoo hard roepen dat 
men gehoord wordt. Limang en- 
toek, ik kan er niet aan. 
Toek, en-, een touw of ketting neer- 
laten, iets door middel van touw of 
277 
Toeba—Toel 
ketting neerlaten. Ré&w toektoek, 
kraanketting. N e s-, bizondere wijze van 
visschen: men bindt een steen losjes 
aan een touw en daarbij een angel ver- 
borgen in een witte veer. Men laat den 
‘steen aldus in de diepte zakken, geeft 
een ruk aan ’t touw, waardoor de steen 
wegvalt en de veer in de diepte blijft 
drijven. Grootere visschen zien de veer 
voor een soek, klein vischje, aan bijten 
en zijn gevangen. Toek, het vischgerij 
om op die wijze te visschen. 
Toekan, (M. toekang), vakman. Als 
bijv. naamw.: ervaren, bedreven in vak, 
hand- of kunstwerk; meestal. gebruikt 
in den vergrootenden trap: toekanli, 
zeer bedreven, b.v.: o toekanli, je 
bent zeer bij de hand. Toekan ai, 
timmerman. Toekan atmän, smid. 
Toekar, en-, (M. toekar), wisselen, 
ruilen. 
Toekoe, en-, verzakken. 
N a m-, 
verzakt. 
Toekoen, en-, kijken, bekijken, aan- 
staren. Ne s-, uitzien naar. 
Toekoen, e n-, bedaren, van storm, zee 
of ingewandspijnen of brakingen. N a m-, 
gestild, bedaard zijn. Iwoen namtoe- 
koen ruk, zijn buikkrampen zijn 
bedaard. 
Toektoek, (v. en- toek), wat met 
ketting of touw neergelaten wordt; touw 
of ketting om iets neer te laten. R& w 
toektoek, kraanketting. Reet 
toektoek, trap langs een boot, val- 
reep. 
Toektoek, een jaagspinsoort. 
Toektoek, (v. en- toek), arm, nood- 
druftig, behoeftig. 
Toel, en-, zeggen, vertellen, kennis 
geven, navragen, meenen. Entoel 
nesno afa weê& hira, iemand iets 
opleggen, in opdracht geven. En woo 
toel, omroepen. Nanär toel, mee- 
deelen, kennis geven. En- fa- toel, 
meedeelen. Entoel in de beteekenis 
van meenen, == denken, aanzien voor, 
b.v.:oetoel o tomat mä v,ik dacht 
dat ge een vreemdeling waart. EÉ ntoel 
sa, zich vergissen; vgl. voor deze bet. 
na-när. 
Entoel zegt men ook voor iets mee- 
deelen aan de geesten, b.v. door den 
leb of mitoe- doean,die de hem be- 
leden zonden aan den mitoe vertelt 
W 12 

