
Es 
inang beroe tindjo „Vrouwe Hoog” (landasen) „het blok waarin het aam- 
beeld staat”. 
Dat men hier beroe dajang met nang (Tob. -„moeder”’) verwisselt, is 
waarschijnlijk omdat de naam het blok geldt, dat het aambeeld vasthoudt 
en draagt, zoodat het aambeeld het kind en het blok de moeder is. Met 
inang spreekt men in het Tobasch ook een gehuwde vrouw aan, zooals wel 
in het Karosch met nande of ame! 
oepar mengemboes „blazende Cobraslang”’; „de blaasbalgzuiger” (oembak-oembak). 
si dayang mangalëtar „Jonkvrouwe Doortrekkend” (emboes-emboes) „de blaas- 
balg-bamboepijpen’’; letar is geen bekend woord, ik vertaal het op goed 
geluk af naar het Tob. letang „voorbijgaan, doorgaan” 
teroes pertibì „Wereld-doorboorder”; een kleine bamboe, die als tuit van 
de blaasbalg dient en door den rechtopstaanden steen gaat die de vuur- 
plaats afsluit. 
si radja kelonglongen „Vorst Verdelgingsplaats” (dapoer) „de vuurhaard”. 
Kelenglengen „ramp”’, als gevolg van een verwensching. 
darih menangkap „grijpende slang” „pincet, tang” (angkoep-angkoep). 
besi mendjinah „algemeene naam voor het ijzer.” Mendjinah is van djinah 
„telhoutje’’, rekenstokje, zooals de Batak gebruikt bij het tellen. 
De gegeven voorbeelden mogen een denkbeeld geven van het gebruik 
dezer versierde benamingen. Ook gaf ik hier steeds beroe en niet boroe, den 
Tobaschen vorm op. Men gebruikt gaarne bij plechtigheden ver-Tobaaschte 
woorden. 
Ook bij het peroemah begoe (het door een medium naar huis brengen 
van de ziel van een gestorvene) gebruikt men ver-Tobaascht Karo-Bataksch, 
als de ziel van den overledene een Tobanees geweest is. Het medium, dat 
de wenschen van den overledene overbrengt, gebruikt dan Karosche woor- 
den, maar vervangt de pëpöt in die woorden door a of o, zoodat djelma 
„mensch”, djolma wordt, meteh „weten” wordt botoh enz. enz. Als de ziel 
een Maleier geweest is, dan spreekt zij zelfs een taaltje dat op Maleisch lijkt. 
In tooverspreuken en officieele termen komt men wel eens een enkel 
woord tegen dat in de hedendaags gesproken taal niet meer gangbaar is. 
Zoo in de eedsformule: Tangerko beras „Luister gij rijst |’. Het gezin heet in 
de toovertormules vaak „batang toeboeh’” Verder, het door Van der Tuuk 
zoo genoemde poda-passief; elk recept begint met: asa da-boeat „men neme” 
of „worde genomen”. Deze vorm da-boeat komt in het dagelijksch leven 
nooit voor. 
Ook het Maleisch heeft de taal met vele woorden verrijkt zooals blijkt 
uit het gebruik van sabap „reden’’, pasal (fasal) „aangaande’’, enz. 
Of de talrijke Tamilwoorden, die men in het Karosch tegenkomt, via 
andere volken, dan wel direct door den Simbiringstam geimporteerd zijn, 
durven wij hier niet te beslissen; wij noemen hier slechts enkele als batil 
„een bakje waarin men de opium kookt en indikt”, pitam „duizelig”, 
matdat „opium”, apam of ampam „kleine koekjes”, ook een „wijze van 

