Î 
| 
Î 
| 
| 
Î 

Sa hed 
Sangkarna is weer te geven met „de (bij een paar behoorende) hengst”. of 
„de hengst ervan” (nl. van het paar). 
Lit teloe manoekna, saboeganna sada „zijn kippen zijn drie, een ’n haan”. 
Koedana teloe, sangkarna kerina „hij heeft drie paarden, allemaal hengsten. 
Een jongeling heet anak-perana, een meisje (huwbare dochter) si 
ngoeda-ngoeda. De afleiding van anak-perana is niet heel helder; het kan 
zijn van rand, grondwoord van ngerana „spreken’”’, dus „iemand die al 
voor zich zelven kan spreken”; ngoeda „jong, versch, nieuw” tegenover 
„oud”; dus de „jonge, ongerepte, maagd”. Men zegt van het lichaam van 
een kraamvrouw ook: ngoeda koelana „haar lichaam is nieuw, jong, 
week”. 
Voor vrouw” (echtgenoote) heeft men vele bijnamen} wij noemden 
reeds het deftige ndehara, van buitenlandschen oorsprong: het gewone 
woord is si-man-banad „die aan hem is”, verder min of meer platte uit- 
drukkingen als: beroena „zijn wijf’: djelmana „zijn mensch”; si-mert- 
babina „die zijn varkens voert”; st-erdakan-nakanna „die zijn eten kookt, 
enz. Een vrouw gebruikt deze benamingen vaak van zich zelf om zich 
nederig uit te drukken. | 
Kemberahen is de titel voor „vorstin”; adjinta schoonvader”; poetri 
prinses” komt alleen in de verhalen voor en zal wel via het Maleisch in 
het Karosch gekomen zijn. 
Gehuwde vrouwen die kinderen hebben, heeten naar hun oudste kind, 
dus: „moeder van Sangap” nande Sangap of Ame Sangap. Ook geldt dit 
van den vader; deze heet Pa Sangap „vader van Sangap”. Deze telenony- 
mische benamingen dienen om het noemen der namen van het andere 
geslacht te vermijden. Ame is ook een liefkoozingswoordje tegenover meisjes, 
gelijk ons vrouwtje”, jegens kinderen gebezigd. Een kind mag echter 
nooit „ame” tegenover zijn moeder gebruiken. 
Voor zoon gebruikt men anak dilaki, voor dochter anak diberoe. Anak 
wordt ook wel weggelaten: piga dilaki, piga diberoe? „Hoeveel jongens en 
hoeveel meisjes?” Dilaki ta kerina „het zijn allen jongens” 
Grootouders onderscheidt men met het woord voor den hoofddoek dien 
zij dragen, d.i. boelang voor den mannenhoofddoek en toedoeng voor den 
vrouwenhoofddoek, dus „int hoelang en nini toedoeng resp. „grootvader” en 
„grootmoeder” Verder heeft men nog als verwantschapstitels: rente „over- 
grootvader” en rentah (van entah „eene uitdrukking van twijfel, of wel”) 
bet-over-grootvader empoeng bet-over-overgrootvader (mini empoeng „de 
voorvaderen”) | 
Voor familienamen zie men verder het Karo-Bataksche Woordenboek 
van den Heer M. Joustra op bibi „tante” mama „oom” en „schoonvader”, 
kalimboeboe schoonvader” enz. Wij noemen hier wegens den eigenaardigen 
vorm nog toerangkoe „vrouw van iemands zwager” en si-metoeandoe bena- 
ming die de vrouw gebruikt, sprekende over „de schoonmoeder van een 
vrouw”, 
4 

ee 
