
ee 
S 12. Het getal wordt niet uitgedrukt door verandering in den woord- 
vorm; uit den zin moet men opmaken of het als enkel- dan wel als meer- 
‚voud bedoeld is. Zegt men: itoekoerna koeda dan kan men dit vertalen 
zoowel in het meervoud als in het enkelvoud, dus „hij koopt een paard’ 
of „hij koopt paarden”. Serpi ma Uit „ik bezit geen (enkelen) dollar” of 
ook „dollars heb ik niet” (als men geld wil wisselen). 
Enkele zelfst. nmw. hebben door het suffix en een meervoudsvorm 
gekregen; bijv. öngan plaats”, doch teloe inganen „drie plaatsen”; terpoek 
„afdeeling, wijk”, lima terpoeken „vijf afdeelingen, wijken”; goegoeng „„ver- 
hooging, hoop”, pitoe goegoengen „zeven hoopen”. 
Ingan is stellig hetzelfde woord als ian, iani (ngiani) „iets bewaken, 
op iets passen, ergens de wacht houden”; het moet dus met het hieronder- 
volgende in verband gebracht worden. Het getal van het substantief kan 
soms dadelijk als meervoud begrepen worden, daar enkele werkwoorden 
een meervoudsvorm kunnen aannemen door de suffixen % of en. 
Bijv. mboelak kajoe „de boom valt om”, 
mboelaken kajoe ‚de boomen vallen om,” 
lawesen kalak „de menschen gingen weg,” 
meloeah manoek „de kip is ontvlucht”, 
loeahen manoek „de kippen zijn ontvlucht”, 
nogengi boeboe „fuiken uitzetten”, 
ndaboehi boeah „vruchten naar beneden werpen”, 
noekoert tinaroeh „eieren koopen (meer dan een)”. 
De verklaring van de meervoudige beteekenis dezer suffixen is gegeven 
bij de behandeling daarvan in het hoofdstuk over de werkwoorden. 
Ook de woordherhaling geeft een meervoud te kennen, nl. anak-anak 
„kinderen”, anak-anak î kesain „de kinderen op het dorpserf”; toean-toean 
„heeren”, bijv. in een toespraak, radja-radja „de vorsten”, van een land- 
schap, of bij een toespraak. Deze meervoudsvorm sluit echter steeds ver- 
scheidenheid in: „allerlei kinderen, heeren, vorsten.” 
S 13. Samengestelde zelfst. nmw. zijn door nevenstelling en accent- 
eenheid een begrip of naam geworden. | 
minak toealah kokosolie” 
roedang gara „roodbloem” 
pasar &loek „zigzagweg” 
djoema sabah „nat rijstveld” in tegenstelling met 
djoema toehoer of djoema daraten „droog rijstveld” 
anak beroe „iemands borg” 
bapa toea „oom, oudere broer van vader” 
nande ngoeda „jongere moeder” (tweede vrouw van vader). 
Een samenstelling is door het accent een eenheid. Wel kan een sa- 
mengesteld woord nevens den hoofdtoon een bijtoon hebben, maar het 
hoofdaccent is dat van een enkel woord; daarom komt ook het bezittelijk 

