



ks PE 
goeroe ketika „de wichelpriester” 
pengoeloe mbelin „hoofdpengoeloe” (hoofd over een klein aantal dorpshoofden). 
goeroe-Pakpak-pertandang „de zwervende Pakpakpriester”. 
S 14. Onder de woordstammen zijn er, die zoowel werkwoordstam- 
men als substantiefstammen zijn, nl.: 
van toeboeh „geboren worden”, toeboehkoe i Betimoes „mijn geboorte (had 
plaats) te Betimoes”; van reh „komen”’, rebi rehna „gisteren zijn komen” 
(kwam hij); van lawes gaan”, ndai lawesna „zooeven zijn weggaan” (ging 
hij weg). 
Bijvoegelijke nmw. kunnen, in den stamvorm, steeds als zelfst. nmw. 
optreden; bijv. nembehna la teralang „zijn boosheid is hevig” (valt niet mee 
te spotten); rawana ma na kelanglang „zijn woestheid is heel erg.” 
Ook stamwoorden van bijwoorden kunnen zelfstandig optreden; bijv. 
van meter „snelzijn”, terna mekelek „zijn snelheid is zeer groot”. 
S 15. De betrekking tusschen substantief en andere naamwoorden wordt 
uitgedrukt door voorzetsels, behalve in den tweeden naamval. De tweede 
naamvalsvorm, die zoo aanstonds zal worden opgegeven, is reeds verouderd, 
behalve die met % welke nog wel in gebruik is. Het voorzetsel van den 
genitiefvorm is oe, noe, ni of d. 
anak oe bapa 
anak noe bapa 
anak ni bapa 
anak { bapa | 
De vorm met { is soms twijfelachtig ; ik hoorde hem meestal in ver- 
band met namen, zoodat het de vraag is of { niet een genitief-vorm van 
si, het lidwoord bij eigennamen kan zijn. Dit is zeker het geval bij »i, en 
hieruit volgt dat oe en noe ook identisch zijn, want zij staan tot elkaar in 
dezelfde verhouding als ni tot %. Nu zijn ni en í lidwoorden van het woord 
dat in den genitief staat. De samenstelling is dus te ontbinden in de leden 
anak en (mi bapa. Wat noe betreft dit is identisch met het als onbepaald 
voornaamwoord bekende anoe „ding, zaak, dinges, dit of dat”, hetwelk ook 
als betrekkelijk voornmw. opgevat kan worden. Zoo is dus de samenstel 
„vaders kind” 
_ ling anak-noe-bapa op te vatten als „kind, dat van den vader’. Waar 
ni is gebruikt, is bapa als eigennaam Vader” op te vatten; waar noe 
staat, is bapa algemeen zelfst. nmw. | 
Overigens wordt de tweede naamval alleen uitgedrukt door samen- 
stelling : 
roemah bapa „vaders huis” 
doeit mama „„oom’s geld” | 
Deze samenstellingen zijn dus accent-eenheden; aan de uitspraak is 
te bemerken, dat men met een samenstelling te doen heeft. 

