

— 98 




































Bij tijdsbepalingen wordt vaak toepoeng of noepoeng gebruikt. Toepoeng 
of noepoeng „juist op” een zekeren tijd. Ibas oeari E „op dien dag”, maar 
toepoeng oeart E kal „juist op dien dag”. 
Tande en fandes komen beiden voor in de beteekenis van „na; tande 
enpat mberngi „na verloop van vier nachten”; tandes empat tahoen ‚na 
| verloop van vier jaren”. Tande komt voor in de beteekenis van „geleund 
staan’; fandesseh „aangekomen, tot aan toe”. 
Het werkwoord ngenehen „kijken, iets” komt ook voor in de beteekenis 
van „ten opzichte van, ten aanzien van”. Bijv. mekoeah atendoe ngenehen 
akoe „wees barmhartig ten opzichte van mij’; mbiar ta ngenehen toean 
„hij is bang voor mijnheer”. | 
Lako wordt gebruikt in den zin van „tot, dienende tot”. Lako kai ia koedje? BEE 
HErdjoedi wingkalak (uit een gedichtje) „Tot wat is hij daarheen gegaan? ii ih 
Om te dobbelen, zegt men.” Meest wordt dit woord gebruikt in vragende Ee, 
zinnen en dan als substantief, bijv. kai lakonna? „Wat is zijn gebruik?” bata 
Bahan Enda lako peringet-ingeten empak akoe „doet dit tot mijne gedachtenis”. 

DE WERKWOORDEN. hik 
S 31. Naar den vorm kunnen wij de werkwoorden indeelen in: 
Stamwoordelijke werkwoorden; 
Afgeleide werkwoorden en wel 
die een of meer prefixen en daarbij al of niet een suffix of infix hebben; 
die een suffix en daarbij al of niet een of meer prefixen hebben; 
IL. die een infix en daarbij al of niet een prefix hebben. 
Tot 1 behooren die met het prefix: 
me bijv. mehoeli „mooi zijn”, 
sikalde 
er … „ erdjoema „een rijstveld bewerken, akkeren”’. : | 
Dan: die met geprenasaleerden beginklank van den stam. 
| Verder: die met het causatieve prefix pe (pe I); SL 
| | a eo miet causatieve prefix pe (pe II; PERO 
| POLK er, Ei | 
| j) p 1 1 (jd » f : [ ef 
| 1 „ Ik 1 ki; | Ji 
| DE) DE) DE) DE) ke , f 
| Ere ed MAP) BE 
Dh) ’ El 1E) nge of ngi; 
rh hj ne) sb, sl. 
Tot IL behooren die met het suffix ken; 

