



































Saa 
erkeleng ate „liefhebbend van hart zijn”, 
ikelengina kajoe e „hij spaarde den boom”, (kapte hem niet om). 
Vele zijn afgeleid van stammen die alleen als substantief in gebruik 
zijn, zooals van tandoek „horen”; nandoekt „iets van horens voorzien”, bijv. 
een Bataksch huis; sira zout’; nidra? „iets zouten”, zout bij iets doen; van 
soekoel „heft; noekoelt „iets van een heft (gevest) voorzien” enz. 
Die uit hun aard transitief zijn hebben als stamwoord reeds betee- 
kenis als imperatief, bijv. boeat! „neem!” pekpek! „sla!” benter „werp! 
waarbij dan steeds aan een voorwerp gedacht wordt dat genomen, dat 
geslagen, of waar naar geworpen wordt. Eigenlijk dient men boeat! dus te 
vertalen met „neem ’t!”’ pekpek! met „sla ’t!”’ benter! met „werp er naar |’ 
Deze transitieve werkwoorden kunnen alle eene vervoeging ondergaan, 
hetwelk wel het eigenlijke kenmerk van deze w.w. is. Deze vervoeging 
zal hieronder verder behandeld worden bij de transitieve werkwoorden. 
Zoo ook de wijziging in beteekenis die sommige ondergaan door aanhechting 
van suffixen. Enkele voorbeelden van transitieve werkwoorden mogen hier 
volgen, in korte zinnen. 
Rebi koeboeat latjina ibas pekenndoe „gisteren heb ik Spaansche peper 
genomen uit Uw tuin”. | 
Pepagina ibabana koe perpanden „den volgenden morgen bracht hij ’t 
(ijzer) naar de smidse”. 
Sangana ta ngemboes, ibalvanna me toert-toerin „terwijl hij den blaasbalg 
trok (op en neer deed gaan), maakte (vertelde) hij een verhaal”. 
Maka sangana koetabah boeloeh ndat, ipantemna pedi; trewasna ka koelikt 
idas „juist toen ik de bamboe kapte, spiesde zij een bamboe-rat; zij ving 
(als met een net) een kiekendief van boven”. 

DE STAMWOORDELIJKE WERKWOORDEN. 
S34. Deze soort van werkwoorden worden aldus genoemd omdat men ze 
niet aan eenigen vorm als zoodanig kan herkennen. Het zijn alle grond- of 
stam woorden, waarvan door pre- of suffixen weer andere werkwoorden gevormd 
kunnen worden. Ze zijn dan in den grond der zaak ook geen werkwoorden, 
alleen het gebruik stempelt ze als zoodanig; ze zijn meer richtingswoorden 
of bewegingswoorden; naar den vorm komen ze de bijwoorden en de tus- 
schenwerpsels het meest nabij. Voor het Toba-dialect gaf van der Tuuk de 
volgende soorten aan, die ook voor het Karosch kunnen gelden, behoudens 
de hierondervolgende opmerkingen. 
a. Klanknabootsende w.w. die dikwijls uit herhaling van wortels 
zijn ontstaan, soms met klinkerafwisseling. 
roeprap „nabootsing van geweerschoten”; didoeng „„wiegelend een slaap- 
liedje zingen”; tihtih „een kind op de armen wiegen”; 
