







































1e 
5 3 
ĳ Û 
RL ' 
AP on en 
, \ st 
Vel \ 
: «te pe 
V ra if Ld 
Bd: B ej 
' v 4 
PEDALEN 
k ni se 
A 's Piat « é 
EIT se ikl 
sg md te U 
ï E] nd PN 
le a Ay wl 
eu 4 HE ie 
: ! Ke ol hô A 
TE sn RAR 
te rrd « 
“ n 8 » 
N B] 
' ‘, ' 
Hees e df 
on 
r , s 
. Die et! 
‘ on 
‚ r ‘ 
. 4 " t 
it 
ĳ 
Sun ‚ 
es 
» LEN 
‘ Et . 
f U. 
p 8 
, meal „it 
& & _ 
…6- ", 
en ia 
: 
es 1d ' 
MR d 
iiD k Kk 
iN IE 
PATER 
Jud ] oer 
BD e. 
8 1, 
«0 4 
* . 
v 4 
dee 
A A 
$ EN ‚ “ k 
Ë sf 
El Pen 4 Ü 
NE id 4 
ae é 
„. ' zi 
gie / 
„ 
1 
NÀ 
… _ 
4 : 
papt 
* ' Be 
gr \ k t 
. ál 
Be „ate 
| 
s En 
d Pl Et RE: 2 
N 
p 1 
vj ' 
1 $ 
: 
rn OEE | 
È . . A 
der \ 
«% 5 
' . 
UN. 
: ĳ 
1 ‘ 
eK : 
RO | 
« \ 
0/8 
KNDE 
Eje 1 
Leh 
Ë Fe ’ 
« ‘ 
’ 
EK 
1 
t bj 1 
1 dk | « 
EE 
he ‘ î 
N hie tin 
: PN 
At W F] 
“at ° A 
de te bd 
Pal Ws - he 
it En Or B 
ad SBR 
. + nee k 
he be . 
‘ a 
. ni \ 
; 5 \ 
Berk AE DW 
p f * 
ord Sh kk 
IL! Nor i 
Hac à * 4 N Hi n 
ER ua 
Aal A 
y) ' ke; 85 
it # . 
La Nr 
€ ë, 
zE vt 8 l 
‘ 
Es 
j 
en 
Het stamwoord, waarvan enkele dezer werkwoorden zijn afgeleid, is ook 
soms de stam van een transitief w.w.; zoo : metinggel „scherp van gehoor zijn”; 
naast: minggelken „luisteren”’. Soms ook wordt het afgeleid van een werkwoord 
met den nasaal, als meningkah slapende menschen overstappen”; van den 
persoon die dit doet zegt men: anak Enda meningkah kalak medem-medem dje 
„die vent stapt over slapende menschen heen”. Het transitieve w. w. is 
ningkali „over iets heen stappen”, hier slaat echter meningkah, hoe zonder- 
ling het ook klinkt, op „die vent”, als bepaling van zijn gedrag. 
In het algemeen kunnen echter de stamwoorden van de meeste pre- 
dikaten met me zoo zonder meer niet gebruikt worden. De stammen van 
medjile ‚schoon, fraai zijn” van medersa „ontbloot van alles zijn” enz. dus 
djile, dersa enz. hebben op zich zelf geen beteekenis; zij ontvangen weer 
beteekenis door achtervoeging van het lidwoord na; bijv. 
djilena „de fraaiheid van iets” ; 
dersana „de (zijn) behoeftigheid’ 
belinna „de grootte van iets” 
dikerna „zijn gierigheid”, mediker „gierig zijn”; 
gombangna „zijn (de) onbeschoftheid”, megombang „onbeschoft zijn”. 
Deze vorm met suffix na wordt ook gebruikt als uitroep: hoe ! 
„Hoe schoon is dit kleed!” Djliena oeis 2! 
„Hoe dom is die kerel!’ Lengena kalak ah! 
„Hoe achteloos is die jongen \”’ Lantjena anak 2! 
Zijn deze grondwoorden zonder pre- of suffixen niet meer gangbaar, 
uit het gebruik met „a is duidelijk te zien dat zij adjectieven en adverbia 
zijn en dan als substantieven gebruikt worden. Enkelen worden steeds 
gebruikt met at& hart” eigenlijk lever” en oekoer „gedachte, verstand” 
(misschien wel de „plaats van het willen” en de „plaats van het denken”). 
Zoo: mboekboek ate „nijdig, boos”; meriah atena en meriah oekoer worden 
beiden in den zin van „vroolijk zijn” gebruikt; melikas oekoer „oprecht zijn, 
zuiver van aard’; mekoeadh ate „barmhartig zijn’; (daarnaast ook: erkoeak 
ate) enz. | 
S 39. Worden deze grondwoorden niet zelfstandig gebruikt, dus zon- 
der a, dan blijkt uit enkele benamingen nog dat ze oorspronkelijk bijv. 
n.w. geweest zijn. Bijv. 
roedang gara „roodbloean” 
roedang gersing „geelbloem” 
begoe gandjang „„hoogspook”: 
Het zijn dus samenstellingen zooals ons: „roodborstje, geelvink” enz. Lang: 
zamerhand heeft de vorm met me het oorspronkelijke woord verdrongen, 
maar in enkele samenstellingen is de oorspronkelijke vorm gebleven, zooals 
wij zagen in roedang gara enz. Megara naast gara wijst erop dat megard 
niet bepaald „rood” beteekent, maar „rood zijn’, „zich als rood voor- 
doen”, Daarmede staan zij in betrekking met iets dat zich zoo voordoet: 



