





































Ne 
„Grensdorp?”; als liggende op de grenzen van het Karo- en Alasgebied Je 
(dingding „wand” van een huis). Ì der 
Ook in zg. versierende benamingen komt mer nog voor: bijv. „het sirih- 
zakje” (kampil) si dajang merpoeloeng „Jonkvrouwe Verzamelend”:; de sirih 
‚__belo) si dajang merkatakata „Jonkvrouwe die geluid geeft” enz. Hek 
In de huidige taal kan echter van een prefix mer niet meer gesproken ih 
worden, vandaar dat wij hier-alleen over er zullen handelen. Overeen- EN 
komstig de uitspraak schrijven wij het voorvoegsel voluit voor een conso- 
nant en korten het af tot een enkele 7 voor een vocaal. Voorbeelden: 
kai? wat?” erkai „waartoe ?” 
sada een” ersada „een zijn’ 
oelih „opbrengst roelih „opgebracht (hebben)” 
koet volgen” rikoetken „gevolgd door, benevens” 
gelar „naam” ergelar „tot naam hebben, genaamd”, 
‚_moelih „naar huis terugkeeren” ermoelih „uit en thuis, op een dag” | Ld oe 
‚_kadiola (2?) erkadiola „spijt hebben, berouw” ijk 
sinalsal schijnsel” ersinalsal „licht, schijn gevend”. adt 
S 42. Uit de gegeven voorbeelden blijkt reeds dat de stamwoorden 
van deze werkwoorden tot allerlei woordsoorten behooren kunnen en de 
vorming regelmatig is door eenvoudige voorvoeging van er. De eenige 
uitzondering is erladjar „leeren” (onderwijs ontvangen), dat van den fictieven 
stam ladjar gevormd is, zoodat erladjar hier voor eradjar staat, daar de 
stam ten rechte adjar luidt. 
In het verhaal Si Laga Man (Bataksche Vertellingen) komen ook voor 
twee afleidingen van geprenasaleerde woorden, waarvan een ’n werkwoord 
is met herhaald grondwoord, nl. erniar-niar „rondreizen, rondloopen” en 
ernentoe, een versterkte vorm van fentoe „stellig zeker”. Adjangkoe ma nai 
ernentoe bibi, nina st Laga Man; — dî la nai ernentoe, di mesikel kam, idjenda 
‚_banijt „mijn levensdeel is niet meer zeker (doelloos) tante, zeide Si Laga 
Man. Als het niet meer zeker is, indien gij wilt, kunt gij hier blijven”. 
| Behalve genoemde voorbeelden trot ik nog nimmer een afleiding met er 
aan van een werkwoord gevormd door prenasaleering van den beginner; 
| dus bijv. nooit van ngikoet „volgen”’, maar wel van koet grondwoord. 
| Eigenaardige vormen zijn ermboeloe „gevederd, veeren hebben”, van 
‘vogels, ook, „behaard” (de wolharen); erndobah „verschil maken” in de uit- Kete 
drukking la erndobah „dat maakt geen verschil”. Hi 
S 43. De beteekenis en het gebruik van deze werkwoorden zijn als 
‚_ volgt. Worden ze van substantieven afgeleid, dan is de beteekenis „een al- ns 
|_door bezig zijn met het door het grondwoord genoemde voorwerp; een N 
voortdurende werking; bedrijf”; soms door ons verleden deelwoord weer 
te geven. Voorbeelden: 
‚_djoema „rijstveld”; erdjoema „het veld bewerken, landbouw beoefenen”; 

