
ged ten 
si P.T. „Zoodra men gegeten had, nam hij water, zuiver water, en deed dit 
P.T. drinken” [door hem het bamboe-watervat voor te houden). 
Oh, enggo sambar roepana, lampas.me akoe pepoekoel bapa nande! „Och zijn 
voorkomen is reeds veranderd, vader, moeder, doe mij snel met hem verbinden 
lin het huwelijk)” Pepoekoel is, afgeleid van poekoel „een bal rijst”; pepoekoel 
„tot een bal knijpen in de hand”. Wederzijds geven bruid en bruidegom 
elkaar een bal rijst. Moekoel „de huiselijke huwelijksplechtigheid”. 
Rananta si-pindang-indangken koe kalak „wij moeten bij onze rechtszaak 
anderen tot getuigen nemen; ons gesprek door anderen laten bijwonen”; 
ngindangi „kritisch iets beschouwen”. 
Ipemintjepna koedana „zij drenkte zijn paard”. 
e. Met pe vormt men tijdsbepalingen als: 
pepagi „morgen”’ [to morrow] 
peteloe-oeariken „den derden dag”; 
Met na wordt pepagi bijwoord, pepagina „den volgenden morgen, den 
volgenden dag”; pempaten „over-over-overmorgen, den vierden dag” kan ook 
na aannemen; is weinig gebruikelijk. Voor „overmorgen” en den daarop vol- 
genden dag heeft men kedoeën en keteloën, dus ke inplaats van pe, (Het Tob. 
heeft patoloena voor Karosch keteloënna). Bij de bijwoorden en afgeleide sub- 
stantieven zullen wij opnieuw de verschillende afleidingen met pe bespreken. 
DE WERKWOORDEN MET PREFIX PER. 
S 59. Met het prefix per worden zoowel substantieven als verbaal- 
stammen gevormd. De eerste soort zullen wij behandelen onder de afgeleide 
substantieven, terwijl wij hier de tweede soort zullen behandelen. 
De afleidingen met per staan nauw in verband met die met pretix 
er (Dairisch mer, Tob. mar, Mal ber). Waar een er-derivaat tegenover een 
per-derivaat staat, beteekent het per-derivaat een versterking van de 
handeling. Alle zijn ze transitief. 
ernehen „kijken, aanzien”, pernehen „scherp naar iets zien, iets bekijken, 
naar iets zoeken”’; 
ridì „zich baden”, peridi „iem. baden”, 
ertoehoe bana „bekennen”’, (toehoe „op eigen woorden zeggen’), 
pertoehoe „op iets zoo-is-het zeggen; bejahen”; 
(pernehenna akoe ‚hij keek mij scherp aan”; 
wperidina anakna „zij baadde haar kind”; 
ipertoehoena katangkoe „hij zeide dat mijn woorden waar waren”; 
Niet altijd staat er een vorm met er nevens; bijv. engko „jij”; iperengkona 
akoe „hij sprak mij aan met jij” „tutoyeerde mij’; tangis „weenen”’; 
ipertangisina „hij weende om iets”. la iperboerihkenna „hij gebruikte ’t (niet 
tot) een vingerkom” (perboerihen „vingerkom’”’). 

