tjitjio „zich schaduwen” 
tjilas „zich zonnen” 
ijipoerpoer „zich baden” van kippen in het zand. 
tjoekais of tjikais „den grond krabben” als kippen doen. 
tjilikas „zich het haar kammen, op doen”. 
tjitjoedoe „zich warmen bij het vuur”. 
De onder a. genoemde geven een toestand weer waarin het onder- 
werp zich bevindt; dit laatste neemt dadelijk achter het werkwoord plaats. 
Als wij vragen: „hoe is hij boven gekomen?” dan kan het antwoord lui- 
den: fjirawis ia koedas „klimmende [hangende] aan de lianen, werkte hij 
zich naar boven”, Soms ook, om meer actie aan den zin te geven, gebruikt 
men de herhaling: 
tjvrawis-tjirawis ia koedas „al hangende aan de lianen werkte hij zich 
naar boven”. | 
ijimolah arip ibas boeloeng galoeh „de vleermuis hing te schommelen aan 
het pisangblad”’. 
tpeboent va beteekent „hij is verscholen”; daarentegen iboend-kenna bana 
„hij gaat zich verschuilen” (soms ook wel; iboeni-boenina „hij verschool zich’’) 
ljigagat, soms ook herhaald, beteekent „aan het grazen zijn” daarentegen 
nggagat ia „hij graast”’. 

NOOT. Ibas rawisen ia is de staande uitdrukking voor „aan het bevallen zijn, in barens- 
nood verkeeren”; wanneer het suffix en hier „plaats” beteekent, dan zou men kun- 
nen vertalen „in de hangplaats zijn”. De vrouw bevalt hurkende, en om haar dit 
te vergemakkelijken, hangt men een strik boven haar, waaraan zij zich vasthoudt. 
Ook een steile weg in de Doesoen (streek tusschen de Karo-hoogvlakte en het 
laagland), waar men zich alleen maar naar boven kan werken door zich aan de 
boomwortels vast te houden, heet rawisen „hangweg”; wellicht is dit de goede 
vertaling; als en hier op een herhaalde werking ziet, dan misschien „weg waar 
men zich aan de wortels hangende naar boven werkt”. 

De onder b. genoemde vormen kunnen meestal met een wederkeerig 
werkwoord weergegeven worden. Zij geven een bloote werking weer, waar- 
bij het subject tevens object is. Bijv. daar is een kip die een zandbad 
neemt; wij vragen: „Wat doet die kip?” Antwoord: Zjipoerpoer ia „Zij 
neemt een zandbad”. Van oude menschen en herstellenden, die zich in de 
zon koesteren, zegt men: Tjilas ia „zij zonnen zich”. Tjoekais manoek 
ibas aboe dapoer „de kip staat te krabben in de asch van de stookplaats”; 
Si Banta la erngadi-ngadi atena tjigergo bahan ia koedilen „zonder ophouden 
wil Banta zich maar krabben, van wege hij aan schurft lijdt”; kami kerina 
lawes tjilinggem koeteroeh batang djabi-djabi si galang ah „wij gaan allen 
ons schaduwen onder die groote djabi-djabi boom”; enz. 
In het algemeen kan men zeggen dat het voorvoegsel út een be- 
perkte, maar veelvuldig herhaalde werking weergeeft. 
$ 69.- Een enkele maal treden eenige met fj} gevormde werkwoorden op 
als transitieve w.w. en hebben dan het suffix i of ken. Bijv. ntjilas-tjilast „zich 






































