
RRA eee 
kesikel, kemberahen? bagem nina goeroe „De goeroe kwam. Wat wordt er ge- 
wenscht vorstin? zoo zeide de priester”. 

N 
WERKWOORDEN MET PREFIX MARI EN NGI. 
S 72. De eenige mij bekende werkwoorden met bovengenoemde prefixen 
mogen hier volgen. Uit de beteekenis dezer afgeleide vormen, die meer- 
voudig is, valt op te merken dat mari bestaat uit mi met het meervoudaan- 
duidende infix ar. j 
maringalah „sukkelen, onbestemd ziek zijn”, 
maringgoejoeng „golvend van haar”, 
marindjadja in: tjakap marindjadja gepraat” over 
koetjes en kalfjes. 
Zij zijn afgeleid van ngala „zich loom gevoelen’, 
goejoeng, stam van goemoejoeng „schudden, waggelen” als bij een aardbe- 
ving; djadja „venten, leuren”. 
S 73. Ngintjoeah, geprenasaleerde stam van soeah „wat beneden ligt”. 
koesoeah „naar het dal gaan”, dalwaarts, ngintjoeah „dalwaarts gaan, de 
helling afgaan”, 
Ngentodak-ngentodak „treuzelen, overal aanleggen op den weg”. Todak is 
geen gangbaar woord. 
Ngi en nge zijn geprenasaleerde vormen van ki en ke; het Tobasch heeft 
hier mangi als voorvoegsel. 
DE ACHTERVOEGSELS. 
S 74, De achtervoegsels in het Karosch zijn de volgende: 
en 1 (Tob. an) 
Bl les On) 
fj 
ken. 
Zij worden alle zonder meer achter de desbetreffende woorden ge- 
plaatst; de weinig krachtige klinker # van en smelt samen met de krachti- 
ger klinkers a, ú, oe, o, 2, zoodat bagi-en als bagin, tawa-en als tawäün, taboe- 
en als taboen, ado-en als adon, loembe-en als loemben gehoord wordt. De klin- 
ker wordt echter dan gerekt, aangehouden, en heeft den klemtoon, dus 
tawaän, bagün, taboeën, adoön enz. 
Een enkel woord dat op & eindigt, als tëkë „verdenken van iets”, volgt 
denzelfden regel, dus t&kën „verdacht geworden van iets’; terwijl tek „ge- 

