


DN 
__Soms ook door de beteekenis van het grondwoord schijnt er iets acci- 
denteels door dezen vorm aangeduid te worden. 
pendapaten „iets wat men toevallig tegenkomt, of vindt”, een bijzonder 
steentje enz. dat als gelukaanbrengend beschouwd wordt. 
kedjoempa-djoempän „wat men toevallig vindt”, iets kostbaars. Bij dit 
laatste zou men ook aan den vorm met ke.... en kunnen denken, maar 
het voorwerp staat op den voorgrond. 
pemilih-milihen „hetgeen waaruit gekozen is, overschot” is een moeilijk te 
verstane vorm. Rúmo enda pemilih-milihen kalak nge „deze lemoenen zijn 
nog slechts wat de lui overgelaten hebben”. Kalak si arah poedi patoet ia 
dat pemilih-milihen kalak, djanah si arah lebe patoet adjangna si la pemdlih- 
milihen kalak „het is behoorlijk, dat die het laatst komen, wat er overblijft 
krijgen, en die het eerst komen, niet het overblijfsel krijgen (dus kiezen 
mogen)”. 
Andere voorbeelden van herhaling van het grondwoord met prefix per 
en suffix en zijn: 
permaneh-manehen „geschenk, aandenken van een overledene", 
pergani-ganin „voetwisch, sloof”; megani „kieskeurig”’, 
perbahan-bahanen „allerlei maaksel, wat men doet, maakt in het algemeen”; 
DÈ EN, NOEL 
pengate-ngaten „alles maar nemen waar men lust in heeft’ (in meestal 
ongunstigen zin); 
Voor enkele vormen van bijwoordelijke uitdrukkingen verwijzen wij 
naar het hoofdstuk over de bijwoorden. 
Van den nevenvorm van het vraagwoord kat, kade „wat? wordt de 
uitdrukking so-kaden „zonder reden” gevormd. Nembeh ia so kadën „hij is 
boos zonder dat er wat is”, 
HET SUFFIX |. 
S 89. Het achtervoegsel j, dat gelijk staat met een plaatsaan- 
duidend voorzetsel, treedt bij zeer vele werkwoorden op. Daar de 
oorspronkelijke beteekenis van dit achtervoegsel die van plaatsaanwijzend 
voorzetsel is, is het ook als achtervoegsel een aanduiding van 
plaats, of van bestemming; plaats waar de werking neer. 
komt of geschiedt. Een werkwoordsvorm met het suffix { regeert dus 
zijn voorwerp in den %naamval, doorgaans dus in den plaatsaanwij- 
zenden of locatieven naamval, ook wel in den derden naamval. 
Meestal moeten wij dus ook van een voorzetsel gebruik maken om de 
beteekenis weer te geven. Daarnaast heeft het een ruimere beteekenis ge- 
kregen, zoodat de werking over een grootere oppervlakte plaats 
heeft, veel voorwerpen bereikt of door herhaling van de wer- 







































