

| 
EAD en 
bruikt]. tpertangisi „weenen om iets”, ifangisi „iemand beweenen”. 
Ook ipertenaht „iemand met een boodschap belasten aan iemand”, kan ver- 
klaard worden als „iemand tot de plaats maken waar de boodschap berust”. 
Het reeds genoemde ntjilongkangi „iemand bepraten, overhalen tot iets” 
zal wel van longkang afgeleid zijn; longkang „te ruim, te wijd”, dus 
„iemand ruimer [van geweten, gezichtskring] maken ten opzichte van iets”. 
S 95. De met pe voor den geprenasaleerden verbaalstam en suffix 
-j gevormde substantieven, duiden meest een persoon, of plaats, of zaak 
aan, waarmede men iets doet. Pengalemi „een verkoelingsmiddel” bij hevige 
werking van een gegeven geneesmiddel; ook figuurlijk „een verzoeningsmiddel’’ 
(malem „koel, afgekoeld’); pengerataht „een middel aan de kraamvrouw 
gegeven” ter afsluiting van het kraamtijdperk; (ratah in dezen zin onbekend, 
anders meratah „groen zijn”). Penoengkoeni is „de persoon dien men vraagt naar 
iets”. Dit woord is ook verbaalstam [zie de werkwoorden]. 
penampat is „hulp”, maar penampati is „gedurige hulp”. 
penambahi perempona akoe ndemisa „het aanvulsel voor de bruidschap [koopsom 
van de vrouw] zal ik vol maken”, hetgeen er tekort komt...enz. Ook het 
woord persilihi „plaatsvervanger”’, nl. een pisangstam dien men in de plaats 
van een mensch stelt, kan èn als middel ên als persoon opgevat worden. 
S 96. Herhaling van het grondwoord met suffix j. Van püasi „iets 
in orde brengen”, geeft milas-milasi te kennen „het verbranden van lijken”, 
euphemistisch dus verfraaien”. Ngeroemah-roemahi „de diagnose van een 
ziekte stellen”, wellicht onze overdrachtelijke spreekwijze „iets tehuis brengen”. 
Dibata beloeh ngeroeman-roemani oekoer manoesia „god [de goden) kan [kunnen] 
lezen [peilen, doorgronden) de gedachten des menschen”. 
Ook enkele bijwoorden worden met het suffix - tot werkwoorden gevormd. 
Zooals genep „vol, alle bedeeld”; nggenepi „elk iets geven, bij allen rondgaan”. 
_ genepi kerina! „geef allen wat, sla niemand over”. Kelewet „rondom”, 
ngkeleweti „omringen”’. 
HET ACHTERVOEGSEL KEN. 
Het achtervoegsel ken heeft in vele gevallen dezelfde kracht als het 
reeds behandelde prefix pe (met causatieve beteekenis). Het geeft vaak te 
kennen „een maken tot wat het grondwoord zegt’. 
(De vorming met Ken neemt dan ook dikwijls de plaats in van die 
met pe; men kan zeggen dat ken bezig is pe te verdringen. Feitelijk is 
ken, evenals het achtervoegsel ú, de aanwijzer van de betrekking van 
het werkwoord tot zijn indirect object. Een werkwoord met ken regeert 
zijn voorwerp in den door Ken aangeduiden naamval. Deze naamval is 
5 
































