





EEE 
En 
et 
et 

pi 
ie 
- 
r AL 
EG ses 
ES 
ee Kn EE Blad. EREA es 
peek rte en pn - 2 Z 
… 
S 
Le ET Ee - 
En et 
en 

do kes 
gevoegd en,‚ komen ook enkele woorden voor (zie achtervoegsel en); wij 
geven hier nog peringet-ingeten „aandenken”, inget „denken aan”. 
De vorm met per... komt ook een enkele maal voor; bijv. persilikt 
„een pisangstam, die men tot plaatsvervanger van een zieke maakt”, soms 
ook wel een mensch; di djadi pagi diberoe, labo tjeda, nandena man 
persilihi; di dilaki pagi, bapand man persilihi, nina goeroe „indien het ge- 
beurt, dat het een meisje is [dat geboren wordt], dan geen gevaar, haar 
moeder is haar plaatsvervangster; is het een jongen, dan wordt de vader 
zijn plaatsvervanger, zeide de wichelaar”. Dus hier als middel gedacht 
om iemand te vervangen, om tot vervangmiddel te dienen. 
Met suffix Ken komt voor: bintang permerdangenken „het zevengestern- 
te!” welks bijzondere stand den tijd aangeeft van het uitzaaien van de rijst, 
merdang. „uitzaaien van de rijst”. De vertaling zal zijn „die den tijd van 
merdang doet zijn”. 
De namen van zekere kunsten of wetenschappen, voornamelijk wichel- 
kunst, soms ook de naam van het boek [een poestaka permanoeken), dus de 
plaats waar de kunst beschreven ligt, vormt men met per... en. 
permanoeken „de kunst om met een kip te wichelen, om te bekippen’’; 
pertendoengen „de kunst om met een pertendoengen te wichelen”; (perten- 
doengen „een aantal bamboestaafjes aan een touwtje gebonden”); 
perkoela-koelan „een toovermiddel aanwenden van dien naam” (aan of op 
iemand) ; 
pertoedoehen „de kunst om door op iets te wijzen daaraan schade toe te 
brengen”’, 






























DE KE.... EN AFLEIDINGEN. 
Ss 140. De aldus afgeleide woorden hebben zoozeer het karakter van 
substantieven aangenomen, dat men er geen verbale kracht meer aan kan 
toekennen. ld 
kepoeltaken „de zonsopgangsplaats”; poeltak „opgekomen, uitgekomen, ge- 
explodeerd”’; | AE 
kesoendoeten „zonsondergangsplaats”; soendoet „ondergaan”; 
kegeloehen „deze wereld, het land der levenden”: nggeloeh „levende zijn”; 
geloeh „leven”” | | 
kesain „erf”, sai „schoon, gewied”’; 
kedjeren „een hoog, spits gebouwtje van wit goed, op een graf, bij een 
plechtigheid enz.; grondwoord onbekend. 
kerabangen „de dorpspoort”’; rabang misschien nevenvorm van rambang in 
de uitdrukking „gerambang bana „drachtig zijn” van dieren: vergl. de 
uitdrukking ”gkawali bana met dezelfde beteekenis. 
kesawangen „de eenzaamheid”, in tegenstelling met het vroolijke dorp; me- 
sawang „eenzaam’”’ van een vlakte, weg, enz: 



