
si pakasada „de eerste maand” | 
si pakadoea „de tweede maand”; tot 
si paka sepoeloe „de tiende maand”. 
De elfde maand heet: loejoe tangtang [of ook toewE koeroeng], de twaalfde 
maand heet: loejoe [of ook loewe tangtang of l. nangtangen). Aangaande loe- 
joe en loewe vergl; boejak en biwak; de beteekenis zal wel dezelfde zijn; 
is echter thans niet meer bekend. 
S 143. Er bestaan nog zeer vele andere zelfstandige naamwoorden, 
afgeleid door pre- en suffixen, welke thans alleen als benamingen van planten, 
dieren, en andere voorwerpen in gebruik zijn. Van vele is het grondwoord 
niet meer gebruikelijk en ook omtrent de beteekenis dezer affixen tasten wij 
vaak in het duister. Volledigheidshalve geven wij hier eenige voorbeelden 
van deze afleidingen, ten einde den lezer bij het bestudeeren der taal er 

ANDERE AFLEIDINGEN. 
opmerkzaam op te maken. 
IL. Een voorslag. 
ndiroe „rijstwan”. 
nderoeng „een boomsoort”, Mal; anderong. 
mpelas 
nderasi 
nijoli „een plant met witte of gele sterkriekende bloemen [hedichium 
‚) 1 
(Villebrunea rubescens]. 
22 1 
coronarial”. 
IL. toelasen „een boomsoort” (toelas onbekend). 
II. prefix be, bi, boe. 
bengkala „de klapperaap”’. 
bengkoeang „een pandanussoort”. | 
_bengkiang „groote pitten van vruchten, als van de doerian”. 
betimoes „riviernaam”’. 
beganding „boomsoort en landstreek”. 
birawan „gezegd van de tendi „geschrokken”’, en daarom „weggeloopen”’. 
[Atj. rawan „angstig”). 
bilalang „maag” van vogels. 
boeligan ‚„dakspar”. 
boelawan „verbond”. 
belangke „een bamboesoort”. 
belikoer, 
in mentji belikoer „een muissoort”. 
Of bilalang gevormd is door ingevoegd al laat zich niet vaststellen 
wegens onbekendheid met het grondwoord; het wordt ook van menschen 
gezegd, nl; 
bilalang). 
van kinderen die, hoe klein ook, hun moeder kennen (tandai 































