


































gedaan om een kind, al ware het ook als een kikvorsch. Uit dit voorbeeld voelt 
men als het ware het vriendelijke, soms half-spottende van de verdubbeling. 
Roebat-roebat ia „een beetje twisten”, want roebat klinkt zoo onbehoorlijk 
en kan ook „vechten, elkaar slaan” beteekenen. Toea-toea „volwassenen, de 
gehuwde menschen”; beleefd uitgedrukt. Want metoea beteekent „oud 
zijn 
S 148. Gelijkende op, als ’t ware; is wel de hoofdbeteekenis van 
dezen vorm. | 
nipe „slang”’, nipZ-nipe „rups”’; 
roemah „huis”, roemah-roemah huisje”, boven op een huis, ter versiering; 
koeda „paard”’, koeda-koeda „wat op een paard lijkt, stokpaardje, naam van 
een heuvelkling”’; 
Van een werking geldt hetzelfde: 
megi „hooren”, megi-megi „in het algemeen hooren, luisteren”; kam ngoeë- 
ngoeë, kami megi-megi „jij moet telkens ja” zeggen, wij zullen luisteren”; 
moetah „braken”’, moetah-oetah „braakneigingen hebben”; 
landek dansen”, de bataksche dansen; landek-landek „dansen van plezier”, 
„springen van vreugde’; 
erdakan „rijstkoken”; erdakan-erdakan „een spelletje van kinderen”, „rijstko- 
kenspelen’”’; | 
mate „dood zijn”; pemate-mate ranän „een rechtszaak in den doofpot stoppen”, 
ongeveer „dood laten bloeden”; 
nahe „been”; ernahe-nahe „op stelten loopen”; 
tjiken stok”, tjiken-tjiken „alles wat als stok kan dienen”; erijdken-tjiken 
„met een stok loopen”, als een herstellende of oude man; 
erdalin „loopen”, erdalin-dalin „loopen van een kind dat pas begint” (ook 
leeftijdsbepaling); 
enggo „reeds, al”, enggo-enggoken „iets doen voorbijgaan, vergeten, vergeven’, - 
Dit enggo-enggoken moet men niet dadelijk afgeleid denken van eene woord: 
herhaling zonder meer. De Karo heeft eene woordherhaling die eigenlijk 
bestaat uit twee beknopte zinnen. Bijv. bage, bage! „als het zoo is, dan is 
het zoo!’ Akoe, akoe! „ik ik!”’, ‚als ik het doen moet zal ik het doen”. En 
Zoo OOk: enggo, enggo! ‚al, al!, wat gebeurd is, is gebeurd!’ De uitspraak 
van deze oneigenlijke woordherhaling is eene andere dan die der echte woord- 
herhaling. Men heeft hier twee beknopte zinnen. Akoe, akoe!;- de nadruk 
valt op het tweede akoe! Men spreekt het met rijzend accent uit, het tweede 
_akoe wordt lang aangehouden. Vooral merkt men dit op bij: lang, lang! 
„niet, niet!’ „Wil je niet, dan niet!’ Van deze oneigenlijke woordherhaling 
zal ook dit enggo-enggoken afgeleid zijn; wat weer een aardig staal is van 
wat als stam van een werkwoord dienen kan. 
Wij laten hier rusten de talrijke benamingen van dieren en planten 
welke door herhaling van het grondwoord gevormd zijn; men zie daarvoor 
het woordenboek op: ranting, ranggas, piso, angkoet, regi enz. 


