— 100 — 
radja-radja „vorsten, allerlei vorsten”; bijv. bij een toespraak: O kam radja- 
radja! „O gij vorsten!” 
o temam-teman! „o vrienden!” (allen ingesloten die men aanspreekt). 
Op deze wijze worden ook algemeene begrippen gevormd. 
manoek „kip, manoek-manoek „„vogels” in het algemeen; 
anak kind”, anak-anak kinderen”; 
merijem „geurig zijn”, si merijem-merijem „alles wat geurig is”, „specerijen”’: 
doekoet „kort onkruid, gras”; doekoet-doekoet „allerlei grassen en kort onkruid”; 
permaneh-manehen „allerlei dingen die als aandenken dienen”. 
S 152. De herhaling bĳ verbale woorden moet soms als dura- 
tief opgevat worden; de werking wordt voorgesteld als voortdurende; de 
vertaling moet dan een tegenwoordig deelwoord zijn. Ook in het Neder- 
landsch voelt men soms iets voor dien vorm nl. „loopen, loopen, jongens !” 
koendoel-koendoel „zittende zijn”: ook: koendoel-koendoel sadja atêna „die vent 
wil niets dan zitten, zitten !” 
Kai atendoe idjenda? „Wat doe (wil) je hier?” 
Akoe? Megi-megi sadja akoe idjenda. „Ik? ik luister maar hier’, „ben luis- 
terende”. 
e maka lawes me ta koe deleng Sibajak, djanahna ngandoeng-ngandoeng ge- 
dang-gedang noe dalin „daarop ging hij naar den berg Sibajak, al weenende 
over de geheele lengte van den weg”. Lesek kal atena roesoer, nginget-ngt- 
nget anakna ndai „steeds kromp zijn hart ineen, denkende aan (zich herin- 
nerende) zijn gestorven kind”. 
tangis-tangis „weenende zijn”: 
sembep-sembep „snikkende”; 
moendoek-oendoek ‚„knikkebollen van slaap”. 
gawah-gawah akoe „ik ben aan het wandelen”; 
Van een geest wordt gezegd: si ertapinken laoe si erdeboek-erdeboek, si eran- 
tjoehken laoe si erdetak-erdetak ‚die tot badplaats gebruikte het opborrelende 
water (van een zwavelbron), die om op te vangen gebruikte het neerdrup- 
pelende water”. 
S 153. Reeds wezen wij op de versterkte of verzwakte beteekenis 
van het grondwoord bij de herhaling. Koedja pa lawes ia, la sirang-sirang 
Rc ia ras temanna „waar hij ook henenging, zijn vriend scheidde volstrekt 
HO niet van hem”. Uit dit voorbeeld blijkt tevens dat de herhaling van een 
ik woord dat in ontkennenden zin wordt gebruikt, een versterking der ontken- 
ning weergeeft. Wij vertalen dan met „volstrekt niet, heelemaal niet’ 
en versterken dus de ontkenning; het Karosch versterkt het ontkende woord. 
la ermate-mate onsterfelijk”, van mate „dood”’; 
la ermasap-masap „onuitwischbaar”’, masap „uitgewischt”; 
la erkeri-kerin „niet op te maken”, keri „op”; 
la erdoeng-doengen „zonder eind, slot”, doeng „afgeloopen”. 

