

— 104 — 
in uw huis opzoeken, omdat wij verlangend zijn (naar U)”; tah kai denggo 
ibahan kami, ola kam mbiar „wat wij ook straks zullen doen, wees niet 
bevreesd”; oh, di bagenda perbanndoe kami pe ngasoep „och, als zoo Uw 
manier van doen is, (als gij het zoo aanlegt), dan zijn wij er ook toe in 
SOLE 
N 
Met kita. 
Asi kita si-radjah-radjahen kak? „Willen wij elkaar beschilderen raaf?” 
(zeide de fasant). Lbas kita enda akoe radja, sabap akoe st megandjangna 
„onder ons allen hier ben ik de vorst, want ik ben de hoogste”, (zeide de 
kokospalm). Oh, ras kita gia män, mna si Dara „eet toch bij ons (met ons), 
zeide Dara’. Dit laatste ras kita wordt veel als beleefdheidsterm gebruikt, 
nl. „samen wij”, „met ons”; het staat vaak voor ras akoe „met mij, bij mij”; 
ras dkoe wordt alleen gebruikt als het bepaald ter onderscheiding van 
anderen dient; bijv. kam ikoet ras bapa, ta ras akoe „gij moet vader volgen, 
hij (moet) mij (volgen)”. 
Bij den vervoegden vorm is kita door st verdrongen; men zegt si-boeat 
„wij nemen ’t”‚ niet: dboeat kita; daarentegen wel iboeat kamt „wij nemen 
't’; bij den passieven vorm met ni echter, wordt kita weer gebruikt, nl. 
kitap si nioge kita „het boek, dat wij gelezen hebben” (zie het hierover 
opgemerkte bij het infix {n). Sapota ibahan kami idas oeroek ah „wij hebben 
onzen tuinhut op gindschen heuvel geplaatst”. 
Sapota staat hier voor sapo kami, hetwelk een beleefde wijze van spreken 
is (zie de bezittelijke vrnw.); sibahanlah sapota idas oeroek ah „laten wij 
onzen tuinhut op gindschen heuvel plaatsen” (zeide hij tegen zijn vrouw). 
Kam ngidahsa! ma tboeat kan doea ngkiboel toealah sadja? „Gij hebt het 
gezien! Hebben wij niet slechts twee kokosnoten genomen ?” 
Ola nembeh atendoe! La ipekpek kami anakndoe „wees niet boos! Wij hebben 
Uw kind niet geslagen”. 
De derde naamval. 
[se si mereken manoek Enda man banta? Seja kin Dibata? „Wie heeft deze 
kippen aan ons gegeven? Is het niet God?” Man kami la lit kai pe iberekenna 
„aan ons heeft hij niets gegeven”. 
De woordjes voor aansporing zijn fo [enkelvoud] en ofa [meervoud]. 
Bijv. To, dahilah! „Vooruit, ga er maar heen”; tegen een enkel persoon 
gezegd. Ota sidahmi! „Komt, laten wij er heen gaan!” Dit gezegd tegen an- 
deren waarbij men zich zelf insluit. Daarentegen: lawes kami lebë! ‚Nu, wij 
gaan”, zegt men tegen een ander die niet medegaat. Ola! wordt ook wel 
alleen gebruikt in den zin van: „laten wij gaan, laten wij opstappen!’ 
S 159. 2de persoon enkelvoud. 
De tweede persoon enkelvoud wordt uitgedrukt door ko en kam. Ko 
wordt gebruikt als een meerdere tegen een mindere spreekt en kam (ver- 
korting van kamoe Mal. en hamoe Tob.) is beleefd tegen iedereen. Ko met 
nadruk uitgesproken wordt engko; beide woorden geven den indruk van 





































