
ESE 
geene =e 
mre 
Rane 
_ 
ed eis 
ane 
me 

tn 
ne net 
mss 
— 128 — 
Met piga-piga drukt men ook uit „eenige, maar dan niet zooals met 
deba in vergelijking met een andere hoeveelheid; 
 boeat piga-piga bangkoe! „neem er eenige voor mij !’. Ook in de beteekenis 
van „„verscheidene”’: piga-piga djelma reh „verscheidene menschen kwamen”. 
Piga (niet herhaald) wordt ook wel gebruikt als volgt: la piga bage „er zijn 
niet veel (menschen) die zulks doen’; 
Sitik „een weinig” (waarschijnlijk van #k, vgl. fik nari „een oogenblikje 
nog)’; sitik-sitik ‚een heel klein beetje”. 
Lebih „meer dan, ruim”. 
doea toemba lebih „meer dan twee rijstmaten”, ook: „ruim twee rijstmaten”’. 
Sekalak-sekalak „ieder, elk’. Sekalak-sekalak kena doea roepiah „elk (per- 
soon) twee gulden”. 
Koerang „te weinig”. Bij koerang zij men er op verdacht dat men in 
het Nederlandsch vaak zegt „nog meer”, bijv. | 
koerang teloe maka seratoes „te weinig drie, opdat het honderd zij"; nog 
drie om de honderd vol te maken. Koerang tik nari „te weinig, nog een 
beetje”. „O geef nog wat.’’-Laat dat touw vieren! zegt men. Men doet het, 
maar nog niet genoeg. Koerang! roept dan de Karo, „te weinig!”. Wij 
zeggen gewoonlijk: „nog meer”! 
Menam-menam „bijna””. Menam-menam ben „het is bijna donker” menam- 
menam malem „hij is bijna beter” (van zijn ziekte). 
Sada oeari Enda kan beteekenen vandaag” en „den gandschen dag”. 
sada tahoen enda „het geheele jaar” en „van dit jaar”. 
Sada tahoen enda koerang nakan. „Van dit jaar is er te weinig eten”. 
Woorden die „een paar” uitdrukken zijn pasang en djodoe. Erdjodoe- 
djodoe „bij paren”. Kodi, dat een „twintigtal” beteekent is uit het Tamil 
overgenomen. 
DE VOEGWOORDEN. 
8 195. De zinsbouw van het Karo-Bataksch veroorlooft veel minder 
voegwoorden te gebruiken dan die in het Nederlandsch. Korte zinnen - 
plaatst men naast elkaar, als strepen van een. schetsmatige teekening, 
aan den hoorder overlatende het verband te leggen of te begrijpen. Daarbij 
helpt voor den Batak de toon waarmede elke zin wordt uitgesproken zeer 
veel mede om het verband te begrijpen. Hoort men een Karo.iets vertellen 
aan een ander, dan hoort men ook dat een der hoorders achter elken 
volzin zijn: oeë! „jawel” bage! „zoo is ’t!’ bage kepeken! „zoo is het juist!” 
enz. of een ander woord zegt, bij wijze van kennisgeving. dat de zin 
begrepen is. Ja, de meeste Karo'’'s kunnen niet regelmatig vertellen als 
niemand ngoeë („ja-zegt”). In zekeren zin zorgt dus de hoorder, die telkens 
een zin van een woordje voorziet dat toestemming, verbazing of verwachting 





































