CT LLÓÉÓÁÁA— 
99 
in fascienlum evolvuntur compositum ex foliolis ovatis, quare 
planta proprium quemdam habitum accipit. Folia sunt spa- 
thulata in longum petiolum angustata nervosa atque acuta; 
nunquam mueronata, qualia in S. hypnoide occurrunt, ob- 
servantur. Specimina Ss gibraltaricae Boiss., quae vidi in 
herbario Berolinensi, lobis angustioribus tantum minoribusque 
dimensionibus diversa sunt. 
Distributio. In Hispania meridionali. Sierra de Yun- 
quera! Sierra de Mijas! de Lujar alt. 1000° in rupibus cal- 
careis. 
Saxifraga erioblasta Boiss. et Reut. diagn. ser. Il! 
S. spathulata Boiss. voy. Esp. nec Desf. fl. atl. 1. p. 342. t. 96. 
COlariss, Seringe speciminibus vivis quidem observatis, 
quae Desfontaines cum illo communicaverat, primum cen- 
suit hane speciem cum S. globulöfera Desf. conjungendam, 
tum vero seeundum diagnosem intellexit, eam potius ab illa 
separandam esse. Secundum diagnosem folia densa spathu- 
laía eiliata impartita vel paulum ineisa sunt lobique obt usi 
Pauca quae vidi specimina has notas habent atque a S. g/o- 
bulifera facillime distinguuntur. 
Saxxifr. globuliferae petioli multo longiores et angu- 
stiores sunt quam S. erioblastae foliaque profundius incisa, 
deinde illius gemmae non sunt tíam dense ciliatae, quam $$. 
erioblastae Boiss. ^ Prius nostra planta cum S. spathulata 
Desf., quae in cacumine Atlantis oecurrit, congruere putaba- 
tur; Boissier autem in Boiss. et Bent. diagn. ser. Il. con- 
tendit plantam Hispanicam ab Africana diversam esse: gemmis 
majoribus, petiolis erassioribus, floribus majoribus petalisque 
latioribus, quae notae non satis demonstrant, opinionem illam 
verisimilem esse. 
In DeCand. Prodromo juxta S. spathulatam etiam va- 
rietas arctica Ser. ex insula Melville allata describitur. 
