29 
Pulcherrima species, praecipue insignis foliis radicalibus 
tironumque rosulatis. Forma folia, ut elariss. Godron dicit, 
simillima sunt foliis Ranumculi montani Willd. S. ladani- 
fera varietas tantum. S. geranioidis L. hoc solum differt, 
quod folia pilis resinosis sunt obteeta gratumque plantae odo- 
rem tribuunt. 
Seringe cum S. geranioide S. irriguam M. B. con- 
junxit, quae autem praeter fere aequam formam foliorum cum 
SS. geranioide nihilo congruit, Non enim habet caudiculum 
epigaeum, est ex solo ramosa neque ut S. geranioides in- 
florescentia cymosa. Neque plantae calycibus congruunt, cum 
in S. irrigua sepala sint breviora atque basi latiora. S. er- 
rigua omnino non est sectionis Dacziyloidis, sed Nephrophylii. 
Quo accedit, quod S. geranioides habitat in Pyrenaeis, altera 
planta in Caucaso, ut mirum esset, si hae plantae congruerent. 
Distributio. In saxis humidis umbrosis altitudine 6000' 
in Pyrenaeis orientalibus usque ad port de Bénasque, qui locus 
est maxime occidentalis. Ex Pyrenaeis orientalibus multis 
locis nota est, 
B. Petala non unguiculata. 
Petala sunt basi aut rotundata aut plus vel minus acuta, 
Sepala in omnibus basi latiora quam apice atque triangularia. 
a. Frutieulosae, eaudieulis lignosis epigaeis 
basi aphyllis atque ramosis. 
Huic íribui species adscribendae, quae in Gallia meri- 
dionali atque in Pyrenaeis inveniuntur foliis pulcherrime laete 
viridibus petalisque lacteis ovalibus praecellunt. 
1. folia non distinte vel haud nervosa. Sepala sub- 
acuminata, , 
Saxifraga obscura Gren. et Godr. fl. d. Fr. p. 646! 
Specimina cum ad manus non sint, non habeo quod uberius 
