8 
que argumentis fulti erant, et multa, quae Linn. proposuerat, 
commufata sunt, nostrum genus tamen locum, quem ei Lin- 
naeus attribuerat, retinuit, quum relationes numerales orga- 
norum genitalium in Saxifraga constantes invenirentur. 
Quum Jussieu system: suum proponeret, quod vocant 
naturale, familia Saxifrageae, finibus illis, qui jam hodie ob- 
servantur, descripta in Dicotyledonibus polypetalis peripetalis 
atque inter Sempervivum et Cactum «classi septimae decimae 
adscripta est, Tum illam DeCandolle inter Grossularieas 
et Umbelliferas in Dicotyledonum calyciflorarum numerum re- 
cepit, denique Endlieher una Saxifragas cum Crassulaceis 
et Ribesiaceis in classem: Corniculatae recepit. | 
Ut per se constat, botanice a Linnaeo in artis perpe- 
tuis praeceptis ordinatae modum producta quum alia genera, 
accuratius explorarentur, tum scientia specierum Saxitragae 
valde acerevit. Nam species novae non solum in regione jam 
definita explorandi deteetae sunt, sed etiam quum itinera jim 
frequentissima fieri inciperent, eaque ad scientiam botanicam 
excolendam, ars botanica fines occupavit, qui antea prorsus 
incogniti erant. 
Ex Alpibus Gouan, Allioni, DeCandoile, bel- 
lardi, Sieber, Jacquin, Wulfen, Sprengel, Berto- 
loni novas species attulerunt; permultum ad Saxifragae cogni- 
tionem augendam Picot Lapeyrouse libro, qui insenbitur 
Flore des Pyrénées contuli, nam magnam specierum ecpiam, 
quae solis in Pyrenaeis inveniuntur et accurate deseripsit et 
tahulis pictis illustravit. Hie primum S. /ong?folia, aretioi- 
des, planifolia, groenlandica Lap. nec L. = vritiana V. 
Schultz, capitata, aquatica, intricata, nervosa, jenta- 
dactylis commemorantur. 
Tum materiali modo iterum valde adaucta Comes Caspar 
de Sternberg in libro, tabulis splendidissimis ornato, qui 
