7 
natum non est, contra Saxifraga Tourn. calycem praebet 
cum ovario ad capsulam coalitum. Quae quum relatio inter 
calyeem et ovarium in singulis speeiebus Saxifragae valeret, 
jam postea genus dividebatur. Sed partitio probari nou pot- 
est, quum inter casus extremos multi transitus inveniantur. 
Quod quum Raius intelligeret, unum tantum genus Saxifra- 
sam posuit, id quod postea Linnaeus comprobavit. 
Ex quo tempore seneris nostri notio accuratius descripta 
est, jam specierum numerus valde adauctus est, praesertim, 
quum ex itineribus multae, quae antea cognitae non erant, 
delegerentur. Nam nonnullas species septentrionaium Mar- 
tens praebuit, postquam in Spitzbergios peregrinationem susce- | 
pit: S. nivalis, biflora, stellaris, rivularis; tum Buxbaum 
S. hederaceam in lucem protulit eamque in Flora sua sibi- 
rica accurate descripsit. — Neque minus numerus specierum 
alpinarum annis procedentibus acerevit, quum jam itinera 
frequentissima in Alpes confcerentur; ita Hallerus in 
opusculo suo primus S. mutatam L. et S. muscoidem Wulf. 
descripsit. 
Quae materia per longius temporis spatium a viris do- 
etissimis paulatim conquisita, Linnaeo ad elaborandum data 
erat. Notionem generis, quae paulatim exeulta et a Raio 
fixata est, integram comprobavit, quum illa jam tam arcte 
terminata esset, ut aliter fieri non possit. Sed partitionem, 
qua Tournefort Saxrifragam et Geum disjunxerat, iterum 
rejecit, Quum ad numerum antherarum et pistillarum respi- 
ceret, Saxifragam ordini secundo classis decimae adscripsit et 
postquam omnium plantarum in nomenciatura corrigenda etiam 
Saxifragae nomine meliora reddidit, species triginta septem 
numer) descripsit easque in quatuor ordines: divisit. 
Quamquam postea multi impetus in systema Linnaeum 
facti sunt, qui partim rationibus firmati partim fictis vanis- 
\ 
