/ 
Morison, qui in systemate suo a fructu, coronella flo- - 
ris, forma externa plantae proficiscitur, Saxifragam sectioni: 
„Plantae sueculentae böcornes polyspermae seminibus pulve- 
rulentis“ adseribit, et hasce species distinguit: Sedum bi- 
corne flore luteo, fiore albo et flore purpureo. Praeterea 
speciebus jam observatis duas novas addit: S. bulbiferam L. 
S. hypnoidem L. 
Raius, qui Morisonis auctoritatem seeutus est in 
libro suo, qui inscribitur ,,Metbodus* —  Saxifragae generi 
vicesimo secundo „herbae pentapetalae exangiospermae sive 
vaseuliferae foliis in caule alterno aut nullo ordine positis“ ad- 
seripsit, Pari modo Sarxrifraga, Cotyledon, Sanicula mon- 
tana, Sedum serraium, quae antea ut genera inter se di- 
versa descripta erant, in unum genus aptissime conjunxit, 
notam insignem illarum afferens coronam floris quinque - 
foliam et fructum dnobus pistillis instructum. 
Dum igitur Raius et Morison in descriptionibus suis 
ad totum plantarum habitum respiciunt, Bivinus sola in 
corolla systema suum innititur. Dolendum est quod Saxifragas 
. vir doetiss. non accuratius descripsit. Sed in introductione 
generali in rem herbariam bene de cognitione Saxifragarum 
meruit, quod regulam constituit, nomen, un) generi additum, 
nunquam ad alia genera transferendum esse. 
Sententiis, quas Rivinius exposuit, in commune T our- 
nefort se applicavit et Sarifragam cum Salicaria et Glau- 
cio tertiae sectionis elassis suae VI, quae ,jherbas flore ro- 
saceo, cujus pistillam abit in fructum plerumque bicapsularem* 
complectitur, adscripsit. Generi Saxifragae eandem notionem 
subjecit ac Raius, sed duo genera commemorat, Geum 
Tourn. et Sarifraga Tourn. Quae hane ob causam alterum 
ab altero discernit, quod in genere Ge? ovarium calyci con- 
