4 
maniam frequentissima observatur, Sa.x. albam vocant. Tra- 
gus jam intelligit, eranula majoris momenti esse: „dieser 
runden kórnelechten würtzeln des Steinbrechs hab ich gesetzet 
und über jar von einem jedem Körnlein ein besonder stöck- 
lein gefunden.“ 
Valerius Cordus in opere suo, quod inscriptum est 
„hist. plantarum** primus p. 92. Sax. Aizoon Jacq. describit 
eamque .4/z007 serratwm vocat. — Dum igitur viri doctissimi 
aetatis illius non satis clare genus nostrum cognoscunt, non- 
nullis annis post vir, eruditionis et doctrinae gloria inter 
aequales valde praestans, qui multo majorem numerum spe- 
cierum observaverat, processit, Gesnerum dicimus. Qui 
quum maximam diligentiam in veterum scriptorum operibus 
edendis adhiberet, tum etiam spatium habuit ad montes pa- 
triae suae peregrinandos. Quare multas Saxifragas obser- 
vavit easque tabulis pietis, quibus splendidiores ad suam us- 
que aetatem nondum conspectae erant, illustravit. Valde do- 
lendum erat, quod jam per longius temporis spatium Ges- 
neri opera quasi in tenebris remanserunt; Gesnerus qui- 
dem editionem operum suorum non vidit Camerario 
demum, cui C. Wolf, Gesneri heres libros vendidit, con- 
igit, ut figuras a Gesnero prolatas in epitome sua seri- 
benda adhiberet. — Tabulae pictae, qui lóngius absconditae 
erant, ad T rewii manus pervenerunt. Quo mortuo Schmie- 
del, quas hereditate acceperat, tabulas edendas suscepit, qua 
re de arte botanica valde promeruit. 
Omnes fere Saxifragae vulgares, quae in Alpibus inve- 
niuntur, a Gesnero descriptae et depietae sunt, imprimis 
fasciculus a Schmiedelio editus picturis splendidissimis in- 
signis est. Gesnerus hasce species cognovit: S. Cotyledon 
L., dizoon Jacq, caesia L., rotundifolia L., oppositifolia 
