EW4 VERVOLG ore ve NATUURLYKE 
Tan. IX. eene hartswyze, deels eene onregelmaatige, en niet wel te befchryvene, gedaan- 
te hebben. De kleënfte der genoemde vlekken, gelyk aan: den buirenften vleu- 
gelrand te zien is, maaken eene eenvoudige rei uit. Van de grooteren daarente- 
gen’{taan de meeten in eene zeer grOOre fchoone hoogblaauwe weerfchynvlek, 
die, over het midden van elken Vleugel, in een gantfch’ donkerbruinen grond 
pronkt, en zich op. ieder beweeging anders vertoont; vaamlyk , nu eens donker - 
koffybruia, en daa weder blaauw, Cgelyk hier op den rechter-en linker- vleugel 
te zien is; j waardoor deeze Vlinder een buitengemeen fieraad verkryge; verwyl 
hy, zonder deeze groote blaauwe vlek, zo fchoon niet zoude weezen*, Wy- 
ders heeft ieder Achtervleugel , op den donkerbruinen grond, mede 29 of 30 
witte vlekken, waar van de meeften en grootíten , deels naar lange en deels naar 
korte fmaile ftreepen gelyken ; die zich, van het gewricht des Vieugels af, tor 
over de geheele ruimte uitbreiden. De kleinèren daarentegen hebben, meeren- 
deels, eene ongefchikte ronde gedaante, en loopen in eene rei langs den buitenften 
Vleugelrand om. Alle deeze genoemde vlekken flaan, gelyk die van de voorfte 
Vleugelen;, tulfchen de Vleugeladeren. 
S. 4 
De Kop en Hals van deezen Vlinder is zwart, en met witte punten getekend, 
Pe kaftanjebruine en met cen fmallen ftreep voorziene Rug is van vooren, als 
de, op de eerfte Plaat van dit Deel, Fig. 2. reedsafgebeelde, Weftindifche ka- 
geelbruine Vlinder, aan het gewricht van den Voorvleugel „met twee fchildswyze 
donker - zwart - bruine plekken verfierd; welken ieder, in her midden, -een- kleen 
wit flipje hebben. Dezelver wezenlyke nütrigheid weet ík niet voldoende te be- 
paalen ; her zoù kunnen zyn, dar ze iets webrengen tot de beweeging of de fte- 
vigheid van den Vleugel. Het lang en fmal Achterlyf is van eene donker-koffy- 
bruine koleur, en dient teffens ten teken, dat hy tot het Mannelyk geflacht be- 
hoort. Chen 
$ 5e 
In de ade Fig. heb ik deezen Vlinder eene zittende houding gegeeven, en 
Bagraan de ondervlakte der Vleugelen afgebeeld. Hy «heeft in -den Voorvleugel 
een lichcbruinen grond; maar in den Achrervleugelis deeze koleur- nog iets helde- 
yer. Op denzelven vertoonen zich overal die witte vlekken en ftreepen weder, 
welken wy reeds op de bovenfte zyde gezien hebben; maar de groote hoogblaan- 
we weerfchynvlek komt op deeze zyde niet te voorfchyn. Vermits nu deeze 
wyvitte vlekken zich hier met geene merkelyke verandering , maar byna in dezelfde 
gedaante en orde, als de bovenfte zyde, vertoonen, zo zou eene nadere befchry- 
5 E05 ï A EL ving 
4 Deeze fterke en merkwaardige veranderirig, van verwe heeft geen anderen oorfprong , dan die, 
waar door onze inlandfche Changeant ; of Weerfchyn - Vlinder, tich van alle anderen zyns ge- 
_ Jyken zo aanmerkelyk onderfcheidt, en waar van men, in het Wlde Deel van Röfels Vat. 
Hiftorie der Infeten, bl. 224-226. ‘breeder kan leezen. - Ì 
