Tas. IX. 
58 VERVOLG or pe NATUURLYKE 
zhaare verandering, geen plaats genoeg had; waar door zy aan die: Vleugel. 
» fchede eene kleene drukking zal bekomen hebber. …Deeze Vlinder is door den 
» Heer Röser in het Ille Deel Zab. XLIL, zeer fchoon afgetekend; doch ik 
»; durf wel verzekeren , dat het blaauwe veel hooger en fierlyker is,” 
” Hier by beb ik nog te melden, dat de voornoemde blaauwe Vlinder eén 
5, Wit reinigend vocht liet vallen: dit kan een numig onderwerp zyn, voor de 
» verdere ontvouwing van de Natuurlyke Hiftorie der Infeten. Ik heb de Pap- 
> penhulze bewaard, om dezelve , wanneer het van dienít mogte zyn, met den 
»» Vlinder overtezenden. Laatftelyk dient nog ter onderrichringe, dat het Man- 
» netje niet zo donker blaauw is, maar in het roodachuge valt; en; in plaats van 
»» witte „ roodachtigbruine vlekken hecft, ” Eee 
Tot dus verre het bericht van den Heer Körner; denwelken ik hier deswe- 
gen myne dankbaarheid openlyk beruige, Men kan de oprechtheid van dit be= 
richt zekerlyk in geen cwyffel trekken, vermits de waarheidlievende gezindheid 
van deezen onvermoeiden beminnaar der. Natuurlyke: Hiftorie by veelen overbe- 
kend is* 
oet 
' E Ten einde de Natuurlyke gefchiedenis van deezen {choonen Vlinder zo volledig mogte bekend 
worden, als het heden, naar myne verkreegene endervindingen, mogelyk is, zo zal ik het 
volgende ’er nog byvoegen. De Heer Rö/el heeft, gelyk reeds gezegd is, de Rups van den 
zeer prachtigen Vlinder Zris, (by Linn p. 775. Jp 161.) opde XXXifte P/, Be 6 ite 
Vierde Deei; maar den Vlinder zelven in het Derde Deel op de XLlltte 745. afgebeeld. Vol- 
gens de ongedoornde Rups, die op den Kop alleen met twee doornachige hoornwyze deelen, 
en ‘met twee op de verhevenheid van den Naíchuiver horizontaal naar vooren ftaande fpitzen, 
voorzien was; als mede volgens derzelver bultlooze Pop, heeft Röfel, wel is waar, kunren 
vermoeden, dat het de Grins van een Dagvlinder der tweede Clafie was. Maar, vermits het 
voortbrengzel der Poppe een Dagvlinder der eerfte Claffe is, en de Rups, zo wel als de Pop» 
eenige merktekenen van zulke, die tot de eertte Clafle behooren, heeft, zo zou iks zonder 
my daar door belachelyk , of Rö/els naauwkeurige Clafien orde verwerpelyk te maaken, wel 
durven zeggen, dat ik dic Inteét, naar deszelfs gantiche geftalte beichouwd, verklaar voor 
een Middel- Infet, tuflcnen de eerfteen tweede Clafle der Dagvlinders, terwyl men echter 
den Vlinder, wegens zyne vier pooten met, en twee zonder klaauwen , met welke laatften hy zich 
reinigt, zeer werin deeerfte Clafle kan’ ftellen. De Eyeren, waaruit de Rupfen van deezen Vlin. 
der te voorfchyn komen, zullen groen, langwerpig, holgekorven, of met groeve en voornt= 
jes vercierd zyn. De Rupfen komen in den Herfit uit, groeijen langzaam en leeven den Win= 
ter over. Men heeft dezelven op Weiden en Vlaslanden, nmtsgaders op de Espen, ( Populus 
tremmia bh, A. C. B.) de Efchen, en de Boekenbaomen gevonden; ook heeft men hen met 
derzelver loef gefpyft; en zy gebruiken daarbenevens mede het loof van den kikenbaom. Met 
het afloopen van den Winter komen zy weder te voorfchyn, en zoeken hunne {pyzen. Nog 
«jong zynde, laaren zy zich by draaden af; en zy zyn verder van de traagite foort. Wanneer 
zulk eene Rups, op het blad, waarop zy zit, wil voortkruipen, dan maakt zy op het zelve 
een fpinzeì voor zich uit, zet haare póoten daarop, en kruipt al langtaamerhand voort. Den 
meetten tydflaapt zy, en zit als op haar fpinzel vaftgehecht. Alseen blad verteerd is, begeeft 
zy zich zeer langzaam op een ander. En hier vertoont zich cen uittteekend blyk der wysbeid 
van den Schepper der Natuur; want nadien dit Inieét een vaften grond onder zich maakt, waar 
op het ruft en kruipts zo kan het zich „op de at hangende en altoos beweegende bladen, te bee 
ter vafthouden. Deeze foort verwiflelt verfcheidene maaten van huid; en dan gaat dezelveeerft 
van 
nec 
