Tan. AL. 
en XI, 
_Beföhryving van eene zeer groote, fchadelyke, ruige, 
WESTINDISCHE HOEKSPIN. 
Bede 
| ). verfcheidene foorten van Spinnen, zo wel als de menigte van derge- 
Iyke Schepzelen, zyn zo talryk, dat ieder Werelddeel, ja ieder byzondere Land- 
ftreek , daar van bewyzen kunne geeven. Veele beroemde Schryvers en Natuur 
onderzoekers hebben zich ook reeds met derzelver befchryving bezig gehouden; 
en getracht hunne verfchillende foorten door cigenaartige benaamingen aantewy- 
zen; of dezelven door juifte afbeeldingen voor ons gezicht kenbaar te maaken. 
Ik zou om die reden byna in twyffel geftaan hebben, om mynen geachten Lee= 
zeren eene verhandeling van dergelyken inhoud te leveren, ware ik niet doot 
eenige Lief hebbers daar toe aangemoedigd, en in het denkbeeld gebragt, dat 
zülk eene onderneeming verder zou aanvullen, het geen de Heer Röser in het 
Derde Deel zyner Nai. Hift. der Infeëten, bladz. 138-144, en in het Vierde 
Deel, bladz. 191 en verv. van de Spinnen gezegd en aangemerkt heeft. Ik 
hoope des hier mede geen onaangenaamen dientt te zullen doen , den zodanigen, 
denwelken de gemelde Befchryving van Röser geene voldoening heeft gegees 
ven; zonder my evenwel te vleien mer. het denkbeeld, dart ik op een weg zo 
moeijelyk, als de onderzoeking der Spinnen, alle ftruikelblokken uit den weg 
zal kunnen ruimen. D 6 
Ze 
Ik gaa met flilzwygen voorby alle de vreemde benaamingen der Spinne; ver 
mits men daaromtreut in verfcheidene Werken , en zelfs in Woordenboeken , ge= 
noegzaam onderricht kan worden: alleenlyk gebiedt ons de goede orde de zaak, 
waar van wy fpreeken, by haar rechten naam te noemen; en de welleevendheid 
vordert, dat wy den Leezer van eene onnoodige moeite ontheffen. Isroporus 
verklaart het Latynfche woord ‘Araneus, als ware het zo vecl als dêrenatus , 
dat is, in de Lucht gebooren; het welk evenwel door JonsrToN*, alseene ge- 
dwongen en te ongegronde afleiding, met reden verworpen wordt. Hy houdt 
het liever met BECMANNUS, die Araneus van het Hebreeuwfche drag 
Cweeven ) natuurlyker afleidt. De Griekfche beraaming dedyin en dedyync, ZO 
veel als draaden in de lucht trekkende, onderfteunt deeze afleiding, en ftels 
dezelve buiten allen twyfel. Tu de Griekfchetaal vindt men nog de volgende benaa= 
mingen: woogavrn (de Vliegenvangfter,) Sfeapoa sin, òARÒT „Paruyt en Vardyyrov. 
De Dichters hebben goedgevonden den oorfprong van het woord edy te zoe- 
ken 
® Zie Jonflon, Hift. Natural. de Infcâis, Frartcof. ad Moen. 1653. Pol. Lib. IL. art. 2, p. 135: 
