HASTORIE Des ENE CT TEN 75 
Ik wil om die reden haare eigenlyke grootte niet naauw bepaalen, 
b 
maar alleenlyk nog melden, dat een Cirkel om alle haare pooten getrok- 
ken, eene lengte van meer dan veertien duimen bedraagt, 
Ser 
De gantfche Spin is zeer met hairen bezet, behalven op het voorlyf, 
alwaar ze 'er van ontbloot fchynt te weezen. Haare koleur is ten grooten 
deele donker- bruin; en men ontdekt alleenlyk aan het einde der pooten, 
omtrent de klaauwen, eene oranjegeele verwe. Mejuffrouw MERIAN 
en MARCGRAAF zeggen, dat zy zwart iss doch in het werk van Me- 
juffrouw MeRIAN is ze niet zwart, maar bruin afgebeeld. Br aN- 
KAART fchryft haar mede eene donker- bruine koleur toe. * MaArc- 
GRAAF Cn BLANKAART Zeggen, dat de hairen deezer Spinne, op het 
gevoel, zo zagt zyn. als Zyde; en Piso fchryft aan dezelven een bran- 
dig prikkelend vermogen toe, wanneer zy de bloote huid van een mensch 
aantaaken. Of dit laatfte door de ondervinding beweezen kunne worden, 
weet ik niet te zeggen; vermits ik nooit eene foortgelyke leevende Spin 
aangeraakt, en van het behandelen der doode, aan myn vel, die uitwer- 
king niet befpeurd heb. 
bets. 
Het lichaam van deeze Spin beftaat uit twee deelen, het Voorltyf en 
de Buik, welken aan elkanderen verbonden zyn, en te faamenhangen. 
Het eerfte is van achteren breeder en kantiger dan van vooren, en bevat 
den vooraanftaanden iets verheven breeder en wan achteren als eene V 
fpits toeloopenden Kop, benevens den Mond en het gebit, welk onder 
aan denzelven is, in zich. Boven in ’t midden van het Voorlyf , eenig- 
zins tegen deszelfs einde, vertoont zig eene navelswyze holte, waar in, 
buiten den Kop, zo veele infinydingen zyn, als de Spin pooten heeft, 
Tas, XIa 
Boven op den Kop ziet men, voorwaards by den Mond, een kleen, 
met meer dan vier hoeken, in-en uitgefchulpt gedeelte, of hoogte, waar 
op 
ARRAHAM MERKLEINS. Hiflorisch- Medicynsch- Dieren - Boek. Neurenberg, 1714. 
8°. in het Vierde Deel. Cap. 18. p. 709. 
* Uit dit onderfcheid van koleur volgt niet, dat de Spin, waar van Mejuffrouw Me- 
tian en Marcgraaf {preeken, eene andere dan de myne zou weezen: het is eerder 
te gelooven, of, dat zy de koleur niet wel befchreeven hebben, of, dat de veel- 
maalige verwisfeling van huid by deeze Schepzelen die verandering te wege brengt: 
want dat zy, zo wel al$ de onze, van huid verwisfelen, getuigen beiden Merian 
en Maregraaf, dat ze zekerlyk op goeden grond gedaan „ullen hebben, 
K 2 
