38 VERVOLG ov pe NATUURLYKE 
Tas. VL hebbe kunnen ontdekken,) ter oorzaake van het tenger Achterlyf, voor een 
Mannetje. Myne Vrienden, die hem origineel by my gezien hebben, en hem 
noch Manlyk noch Vrouwelyk, maar eer een Bafterd noemen, of wel hem voor 
een zeldzaamen tweellachtigen Vlinder houden, gelieven het my niet kwalyk te 
neemen, dac ik my niee met hun gevoelen vereenige. Want, gefteld zynde, hy 
was een Batterd; dan zou men bilyk mogen vraagen, welke twee onderfcheie 
den: foorten van Infeften hebben dien zeldzaamea Vlinder, door hunne vere 
menging, voortgebragt. En hier op te antwoorden zou zo gemaklyk niet wees 
zen, als men zich verbeeldt. Inrufchen zy het my, zo lang men op deeze vraag 
geen grondig aatwoord geeven kan, geoorloofd, geene andere gedachten des- 
wegens dan die van den Heer Röser Ca.) te omhelzen. Röser, oaamlyk, 
houdt het voor eene zekere waarheid, „dat geen Dier zich met eene vreemde 
„foort zal verntengen ‚ten zy het, by gebrek eener Gade van zyne foort, dooreene 
„ overmaatige drift en geilheid daar toe gedreeven worde;” gelyk men dit uie 
de voorbeelden der Ezelinne, die van het Wyfje van een Canaric- vogel en 
anderen bewyzen kan. Indien hy anders een zogenaamde tweeflachtige Vlinder 
zy, dan doet het my vreemd, dac hy niet even zo gevormd zy, als de Vlinder, 
welken de in de onderzoeking der Natuur voor lang beroemde en vlytige Heer 
Paftor Scnärer, nog kortlings, onder de benaaming van den wonderbaaren, 
én mogelyk tot nog in de Natuur niet verfcheenen Uilen - Hermapbrodiet (bs 
befchreeven en afgebeeld heeft; als zynde van natuure, van de eene zyde half 
een Mannetje, naamlyk met kleene Vlcugelen; en van de andere zyde half een 
Wyfje met groote Vleugelen 
S 19, 
Ik weet wel dat myne twyfeling aan meer dan ééne gewigtige tegenbedenking 
onderhevig is, die nogthans niet krachrig genoeg zyn, om my dezelve te ont- 
_nee- 
a) Zie Nat. Hift. der Infeten Berite Deel, onder de tweede Clafle der Dagvlinders, blads. 
“ 96. vergel. bladz. 87-en go. 
(5) De Paftor Schâfer zegt, dat hy de afbeelding van deezen tweeflachtigen Vlinder, van dens 
“zich in den Haag ophoudenden Hoogvorftlyken Saxifchen Coburgíchen Legations Secretaris, 
den Heer Meufcher, ( met wien ik insgelyks de eer heb van Briefwiffeling te houden, ) ont- 
vangen heeft. Dat deszelfs gelakkige Bezitter, de Heer Karel Burkbart Voet, ‚Med Door, 
“en Opzichter over het Zegel van ’s ‘Lands gemeene Middelen der. Provincie Holland, te 
Dordrecht, iss welke den genoemden Vlinder, in het jaar 1756, uit een broed. Rupíen en 
-gerzelver Poppen bekomen had. Deeze Rupíen behoorden tot die foort, welke onder den 
nadam vau Ruige Rupfen in Holland bekend is. De Heer Röfe/ heeft dezelve in zyn meermaals 
»noemd Werk, in ’t Eertte Deel, onder de tweede Cuaffe der Nachtvlinders, op de ‘IIdé 
Tab afgebeeld en blads. 193-204 befchreeven; noemenie haar de fchadelyke, bairige, 
Bruine Rups, met den grooten Kop, en met roode en blaaume bultjes De Heer Woet had 
… deezen ‘Vlinder aan eene malde geftoken, hem. aldus drie dagen leevendig gehouden, en aan 
_ verfcheidene Lief heoners vercooad. Men zie verder myne aantekening op Röfel als boven» 
“blads. 204 : 
