HISTORIE oer INSECTEN. 25 
dezelfde foort behoort; vermits hy ’er eene groote overeenkomft mede heeft, en Tas. IV. 
'ersmeer naar gelykr, dan die, welken de Heer RÖseL, in € Eerfte Deel van 
zyn opgenoemde Werk, op Tab. IX. van de tweede Clafle der Dagvlinders ge- 
plaacft heeft; en dien hy, in het Derde Deel, onder deeze foort betrekt. Dic zou 
zeer wel kunnen zyn, fchoon ik hem; niee met eene blaauwe, maar groene 
grondverwe afgebeeld hebbez in welken weerfchyn hy my fchooner en prachti- 
ger, dan in het blaauwe, toefcheenz terwyl my ook het blaauwe, den Vlinder 
în hee fterkfte licht befchouwende , niet ZO natuurlyk voorkwam. Warneer eeni- 
ge Liefhebbers, die zelf deezen Vlinder natuurlyk bezitten, aan deszelfs viekken 
en koleuren eenig onderfcheid, met myne afgebeelde Vlinders, befpeuren ; zo 
verzoeke ik, dat zy zulks aan geen misflag, maar aan eene fpeeling der Natuur, 
die dikwils by Schepzelen van eenerleie aart dergelyke veranderingen te wege 
brengt, toefchryven; en dat Zy teffens zyne groene koleur in „het tterktle licht 
befchouwen. Ö Ee 
$. 3 
De prachtige Celadongroene zwaribruine, en met twee paar 
zwarte kleene Vleugelfpitfen voorziene WESTINDISCHE 
DAGVLINDER der tweede Claj]e. 
Ik zal met de befchryving van de voorfte en achterfte vleugelen deezes Vlin- Tas. V. 
ders, welke zich in de zite Fig. op de bovenfte en fchoonfte zyde vertoont, aan- Fig. ï. 
vangen. 
5 4 
De Vleugels van deezen Vlinder C zie Fig. 1.) hebben gezamentlyk, zo wel 
als het Lyf, eene fchoone hoog - blaauw - groene koleur; die, als men den Vlin- 
der, in een febuinvallend licht, befchouwt, zich niet meer groen, maar volko- 
men blaauw vertoont. Dit blaauw is zelfs van die hoogte, dat het den groottten 
kunftenaar, met behulp der fchoonfte verwen, niet mogelyk zy, die nacuurlyke 
fchoonheid naar *t leven uittedrukken; en even zo min kan hy den fterk {chitte- 
“renden tand, in welken de groene glans, in de tegenoverftaande ftelling, den 
Vlinder doet voorkomen, door het Penfeel volkomen afmaalen. Wyders vertoont 
zich die koleur niet alleen groen en blaauw , maar ook, naar men den Vlinder 
draaije en keere, wel volmaakt violet; waar uit men kan afneemen, dat hy onder 
die foorten geteld moete worden, welken een veranderlyken weerfehyngleed bes 
Zi:ten. Deze koleur is verder, voor zo veel ik aan den eenigzins befchadigden 
Origineelen heb kunnen bemerken, aan den rand van den voorften en ach:erften 
Vleugel, met eene zwart- bruine Vlek verfierd, die aan den binnenften hoek 
“van den voorvleugel begint, en tot aan de eerfte fpitfe van den achtervleugel 
xoordoopt. Beide de vleugelfpitfen zyn zeer fmal, kleen en zwart van koleur;, 
met welke verwe ook de Vleugelrand aldaar bezoomdise Voor de Vlengelfpic- 
fen 
