HISTORIE per INSECTEN. 17 
uitgefchulpten rand eindigt3 ‘bleeker wordt; den gemelden rand een {mal boord- Tas HL 
zel geeft; en aan den voorften rand, mitsgaders aan den bovenften hoek des © ÎV- 
Vleugels, twee kleene ongelyke helder -okergeele grondvlekken in zich befluit. 
S. 7e 
De Achtervleugels van deezen Vlinder zyn de fchoonfte, en , even als de voor» 
ften, mert zeer hoog - okergeele grondvlekken verfierd; welken hier echter niet 
den gantfchen Vleugel, maar alleen deszelfs achterfte helft beflaan; zich tot aan 
het einde van den bruingeboorden rand uitftrekken, en in de laatfte dubbele 
„bruingeboorde uitfchuiping wegfimelten. De befchreevene groote grondvlekken 
worden van eene andere zeer donkerbruine omringd; die zyn oorfprong aan de 
inleding des Vleugels neemt, en in den uitgefchulpten rand eindigt. Het geen 
de fchoonheid deezer groote donkerbruine vlekken ongemeen doet uitmunten, — 
zyn de, in het midden geplaatfte, twee taamlyk groote peervormige hoogblaau- 
we weerfchyn= vlekken; die , naarmaate dat men den Vlinder tegen het licht houdt, 
en draait, zich nu blaauw, dan roozenrood, en violet of groenblaauw, vertoo- 
nen. Uit gemelde veranderingen, zou men kunnen befluiten, dat deeze fchoone 
en glansryke vlekken, mer dezelfde vederen, of , om de taal van den Heer R r a-v- 
MUR te gebruiken, kleene fchubbetjes belegd zyn, als die van den Change- 
ant of Weerfchyn Vlinder door den Heer Rösrer, in zyn III Deel by 7ub. 
XLll en XLIV. zyner Natuurlyke Hiftorie der Infeêten befchreeven. Nadien 
her dan ook, met de oorzaak der genoemde merkwaardige veranderinge van ko- 
leur, even zo gelegen moet zyn, als mert die. van den laatft gemelden Vlinder, 
zo zend ik voorts mynen geachten Leezer, naar.de aangehaalde befchryving van 
den Heer Röser. f d saar 
S. 8. 
Het is niet mooglyk, de fehoonheid dier koleuren met het penfeel naar ‘het 
leven uittedrukkens ’t welk ons op nieuw bewyft, dat men dikwils met geen 
verwe dat geen kan nabootfen, ’t welk de Meefter der Natuur aan-het gering- 
fte Schepzel kan fchenken. Het alvoortreffelykfte blaauw, de zo moeijelyk toe- 
teberciden Ultramarin, verlieft zyne fchoonheid, en komt het oog flets voor, 
indien men deeze koleur, tegen eenen in zynen pracht en glansryk fchitterenden 
Changeant, vergelykt. Hier moeten de grootfte en fcherpzinnigfte Geeften voor 
„den Vinger van Gods Almagt verbaazen; en, by het befchouwen van zulke won- 
deren, uitroepen: hoe verheven moet die God zyn, die dit maakt, en zo veel 
fchoonheid uit eene Rups, uit een verachten Worm, ten toon fpreidt! 
f $. 9. 
he Rug-en het Achterlyf van deezen Vlinder heeft, met de donkerbruine 
de ken, eenerleie koleur, naamlyk donkerbruin. Wyders heb ik, aan de twee 
C 
groo 
