go VERVOLG or pe NATUURLYKE 
den ftaande, Honds-of Wolfs- melk, CEfula.) Uit de eiëren van den Wyfs 
jes vlinder, welken, in de maand juny, wel ten getale van a5o fluks, 
op het gezegde kruid liggen, komen in September daaraan volgende de 
Rupfen voord; welken gewdonlyk hun voedfel op die plant zoeken; 
fehoon zy, by gebrek daarvan, ook de wilde Byvoet CArtamifiam ,) en 
het kweekgras eeten. Zy verwisfelen, gelyk alle andere Rupfen , drie- 
maal van huid, doch veranderen daarby niet van gedaante noch kleur. 
Naar maate dat het ruwe weêr vroeger of laater in valt, zorgen zy, na 
haare eerfte huidverwisfcling reeds voor een bekwaam winterverblyf. Zy 
vinden hetzelve wel dra, fomtyds ín de holen der zogenaamde Veldha- 
mels, by welken zy echter flegt bewaard zyn; want deeze dicrtjes zien 
de inquartiering aan, als verleenende hun een buit welken zy het voor- 
jaar niet laaten beleeven: betere fchuilplaats verleent haar een uitgedroog- 
de ftruik van de bovengemelde Wolfsmelk, of Byvoet, die haar ruim 
genoeg is; want zy rollen zig ia eenz en neemen, ieder afzonderlyk, of 
fomtyds ook twee of drie te zamen, daarin haare wykplaats. rn 
Zy leeven op die wyze zonder voedzel, tot dat de verkwikkende Len- 
te en verwarmende Zonneftraalen haar doen herleeven ; doende tevens 
haare voedingsplanten uitfpruiten. Dan beginnen zy weder naar de ge- 
woone fpys om te zien eu verwisfelen nog tweemaal van huid; waar 
mede zy eindelyk haaren volkomen wasdom bekomen. 
S. 4 
Deeze foort van Rupfen heeft veel overeenkomst met die geene, wel- 
ke wy by den Heer Rösrer afgebeeld vinden, in zyn Îfe Deel, de 
tweede Clasfe der Nachtvlinders. ub. IL. en die hy de zwarthairige Bee- 
renrups noemt. Zelfs zoude men ze voor éénerleie kunnen houden, in- 
dien men geen acht gave, op de drie eerfte met geelachtig roode hairen 
bezette leden, welke deeze niet heeft; te meer, om dat zy beiden even 
fnel kruipen, en zig, als men ze aanraakt, op eene zelfde wyze kun- 
nen oprollen. 
Dat evenwel deeze Rups met die van den Heere Röser geheel ver 
fchillende , en niet voor eene flechts wat verbasterde foort te houden zy» 
blykt, niet alleeniyk uit het zichtbaar verfchil der kleuren van beiderleie 
Kapellen, en derzelver eiëren; maar ook uit het verfchillend voedzel dat 
zy gebruiken. De Rups van den Heere Rösrer eet byna alle gewasfen, 
welken men haar ter fpyze voorlegt; daar de onze liever fchynt te willen 
fterven, eer ze eenig ander, dan haar gewoon voedzel, zoude gebruiken. 
Dit alleen heb ik waargenomen, dat zy de tuinfalade (Lafucam horten- 
fem) 
- 
