TA. 
XV 
en 
XVL 
114 VERVOLG or vpe NATUURLYKE 
dat is, naar de oppervlakte van ’*t water, wil begeeven, om daar aart 
te hangen en lucht te fcheppen, dan ryst hy achterwaards naar boven, 
door zyn lichaam geduurig heen en weder te beweegen; waar by deszelts 
kop en ftaart doorgaands elkander naderen, als in de ode Fig. te zien is: 
en dit fpel of tydverdryf wordt de worm niminer moede. 
EN 5 
Als de tyd der veranderinge deezer Infe&ten komt, dan naamelyk, als 
zy hunnen laatften huid zullen afleggen om Poppen te worden, ZO Ont= 
doet de Worm zig van alle vuiligheid, en wordt veel helderer en blee- 
ker; hy tracht dan aan de oppervlakte van het water te komen, alwaar 
hy tot aan de verandering, en dus wel een half uur, hangen blyft. Het 
Borstftuk begint zig daarop fterk uittezetten; en men wordt, buiten aan, 
… en voor-waards, op hetzelve twee kleine zwartbruine flippen of krings- 
wyze wratten gewaar, die men ’er voorheen niet befpeurdes en teffens 
de zekerfte kentekenen zyn, dat hy zig nu van zynen huid ontdoen, en. 
in eene Pop veranderen zal. In de gee fig, heb ik een Worm in die 
geftalte afgebeeld, en te gelyk de plaats, daar de wratjens ftaan, met de 
Letteren ië. getekend. SN 
Eindelyk neemt de Worm, met het Borstftuk en den Kop, eene ande- 
re richting aan. Hy poogt dezelven aan de oppervlakte van. * water te 
brengen; trekt het Lichaam vervolgends dikwyls uit en ins krygt cp den. 
Borst, en de overige afdeelingen van *t Achterlyf, eenige dofroode Vlek- 
ken, en begint de vier bladswyze Vinnen aan zyn Stuit, nu te openen, 
dan toe te fluiten. De Borst verheft zig voorts nog hooger, zo dat de 
beide Luchtaderen, digter aan den huid van den Worm, gedrongen wor- 
den; en de Worm vertoont zig, als ware hy overal tusfchen den huid 
met water opgevuld, Doch naauwlyks bemerkt men deezen toeftand 
of men wordt teffens gewaar, dat de Kop zig, onder den Borst, ecenig- 
zins intrekt; en te gelyk komen ’er, uit de kleine zwartbruine krings- 
wyze Borstwratten, ( Lets, ië. Fig. 3.) plotslings twee holle hoornachtige 
deelen voord, De fterk opgezwoilen Borst berst nu, bovenwaards , fchie- 
Iyk vanéén; en het fchynt, als of daar door, op het zelfde oogenblik, 
de luchtaderen des worms, van de luchtbuizen „ ontbonden worden; en 
dat ze by de voordkoming deezer hoornen verdwynen, terwyl die in 
derzelver plaats komen. De kop trekt zig nu vervolgends nog meer in; 
evenwel wordt men de Voelfpitten by aanhoudendheid gewaar; alleenlyk 
zier men, dat ook de huid van deeze fpitfen, gelyk die van het gantfche 
Lichaam, afgetrokken wordt; en dat zy voorts eerlang mede geheel 
verdwynen. die 
