T Ap. 
XVIL 
14 VERVOLG oe pe NATUURLYKE 
ders zyn, dan de oogen van den vlinder, welken door den zeer doorte 
zichtigen poppenhuid heen blinken; terwyl de twee kleinere vlekken de 
plaats aanwyzen, daar het gewricht van den bovenvleugel des vlinders 
ligt. De afdeelingen van deeze pop zyn overal zeer duidelyk van elkan- 
Joren onderfcheiden em met donkerrood bruine fpiegelpunten of luchtgar 
tn bezet. Op het midden van de laatfte afdeeling, is wyders een kort 
klein fteelpunt, dat uit twee zachte fpitsjens beftaat; mogelyk zyn ze der 
poppe dienstig, om zig in haare verblyfplaats omtewenden. Voor het overi- 
ge is deeze pop zo levendig van gevoel, dat zy de minste aanraaking ge- 
waar wordt, en zulks door eene fterke beweeging van haar achterdeel „ 
waarmede zy zig om en om keert, terftond te kennen geeft, Het leven- 
dige vertoon, dat deeze pop maakte, beantwoordde intusfchen niet aan 
myne verwachting; vermits ik daaruit vermoedde, dat de aanftaande vlin- 
der een van de vroegften zou zyn. In ftede daar van verliep niet alleen 
de Herfsten de Winter, maar ook de Lente en een goed deel van den Zo- 
mer, des dusver verloopen jaars 1762, tot den 28ften July, wanneer 
myne ongeduldige verwachting eerst, door: de befchouwing van den vlin= 
der, te vrede gefteld werd; na dat de rups, reeds den 8ften July des voo 
rigen jaars in eene pop veranderd was, 
Men moet zig inderdaad verwonderen, dat een fchepfel, ’t welk van Zy- 
ne geboorten af aan, als eene rups, zonder voedzel niet lang in % leven 
zou blyvens naderhand , als eene pop, langer dan een jaar, buiten eenig 
gevaar des levens of vrees voor uitteering, zonder voedzel doorbrengen 
kan. Dat echter deeze wyze fchikking van den Schepper, en die onthou- 
ding van voedzel, voor het behoud van den vlinder hoogst noodzaakelyk 
is, zal ik den genegenen Leezer, zo ik hoope, in t vervolg nog bewyzen. 
S. 9. 
‚__ De vlinder zelve, Fig. B. vliegend afgebeeld, is wel niet zo fchoor, 
als de Heer Röser uit zyne onaanzienlyke rups fchynt verwacht te 
hebben, (want de ondervinding had hem reeds geleerd, dat dikwyls de 
fchoonfte rupfen de flechtfte vlinders leveren 5 gelyk men aan de boven 
befchreeven kaftanjerups ziet; en dat de onaanzienlykfte rupfen dikwyls 
integendeel de fchoonfte vlinders voordbrenigen 3) dan echter is hy ook 
niet zo afzichtelyk, dat hy geen plaats in de gefchiedenis der Infeâten 
zou verdienen. Zyne beide, offchoon roodbruine, en zeer weinig uitge- 
fchulpte, voorvleugels vertoonen tog een zeer bevalligen zydachtigen 
glans; dezelven zyn tegen den buitenrand iets donkerer dan in *t midden, 
en met een dabbeld fimal boordzel omzoomd. Niet ver van den voorften 
rand hebben zy, tusfchen de beide hoofdaderen, genoegzaam in ’t mid- 
den, 
EE 
dar SN 
Nib 
