i42 VERVOLG ov pe NATUURLYKE 
komt, niet loodrecht zal hangen, maar veel meer overdwars aangefpannen 
zyn; en dat het geene maskerswyze gedaante hebben zal, 
S. 4. 
Maar zoude ik my wel durven verftouten, een dergelyk befluit, van 
de kapel tot haare rups en pop, te maaken; daar ik voorneemens ben 
mynen geëerden Leezers eene 1ups zonder doornfpits, ja, wat meer iss 
zonder hartswyzen gedeelden kop, en die echter in de daad tot de eerfte 
clasfe der dagvlinders behoort, ter befchouwinge voorteleggen; daar de ge: 
melde kentekenen, tot heden toe, evenwel allerzekerst de eerfte clasfe aan- 
geweezen hebben? Zal ik my niet blootftellen aan openbaare tegenfpraak , 
als ik beweer, dat deeze rups, fchoon zy noch eenen hartswyze, maar 
zeer ronden kop, noch eene zichtbaare doornfpits hebbe, en veel eer tot 
de tweede dan tot de eerfte Clasfe fchyne te behooren, echter tot de eerst- 
gemelde Clasfe, waarvan zy *t volftrekt tegengeftelde fchynt te weezen, 
moet gebragt worden? Maar ik beroep my, in deezen gevalle, op het geen 
ik hiervoor bladz. 11. gezegd heb; naamlyk, dat ik de kentekenen van 
‚ rupfen en poppen, door den Heer Röser opgegeeven, niet voor zo. vol- 
ftrekt bepaalend houde, dat omtrent deeze of geene Clase volftrekt geene 
uitzondering daarin zoude plaats hebben: vooral wanneer de infe@ten nog 
eene verandering ondergaan moeten, eer zy tot hunnen laatften ftand en 
gedaante gekomen zyn. Met dat alles ben ik evenwel verzekerd, dat het 
getal van zulke infecten, by welken fomtyds eenige der bedoelde kenteke: 
nen misfen, (en die gemeenlyk nog niet geheel volwasfen zyn, ) zo gering 
is, in vergelyking van die geene, welken aan alle kentekenen beantwoor- 
den, indien zy flechts alle hunne veranderingen onverhinderd kunnen onder- 
gaan, dat deezen der eerstgemelden over *t geheel zeer verre zullen over- 
treffen. Intusfchen laat de Natuur, die anders zekerlyk in alles orde is, zig 
niet zo nacuw tusfchen methodifche paalen influiten, dat zy zig, om zo te 
fpreeken, de vryheid niet zoude voorbehouden, van omtrent een of ander 
voorwerp fomtyds eenen buitenftap te doen. Ook zien wy dikwyls dat 
haare voordbrengzels, in derzelver jeugd, op verre na niet gelyken aan an- 
deren van hunne foort, ja zelfs eenigzins gebreklyk fchynen te weezen; 
doch dat zy, na hunnen volkomenen wasdom verkreegen te hebben, den 
anderen volkomen gelyken, en ons daar door ftoffe verfchaffen, om de 
groote oorzaak van al het gefchapene te bewonderen. De rups Zap. XIX, 
onder Letter A afgebeeld, verftrekt hiervan ten overtuigenden bewyze; 
want zy is niet voorzien van die veele doornfpitfen, welken anderen van 
haare foort hebben; en nogthans is de kapel, waarin zy. verandert, vol- 
maakt even als de anderen van gedoornde rupfen voordkomendes * geen 
ie. 
Ì 
Ì 
