HISTORIE pen INSECTEN. 145 
langzaam opgroeit. Die, welke ik had, was reeds volwasfen, toen ik Tas. 
haar ontving, en toonde my, door het uitwerpen van haar inwendig vuil „XIÀ. 
dat zy naby haare verandering was. Intusfchen verwonderde het my niet 
weinig, toen ik haar, des niettegenftaande , daartoe geen gewoond verblyf, 
maar flechts eene eenigzins vooruitfteekende vlakte zag verkiezen. Aan 
deeze hield zy zig met haare nafchuif-pooten vast; en nam, na korten 
tyd, eene, met den kop naar beneden hangende, gekromde houding aan. 
Door eene tamelyk fterke beweeging, kromde zy echter: fomtyds haar 
gantfchen ligchaam zodanig te zamen, dat het fcheen, als of zy met 
haar’ kop haare vastgehechte nafchuif-pooten geheel wilde naderen: hier- 
by werd ik gewaar dat haar rug, digt by haaren kop, vry dik werd; 
welke verdikte plaats, toen dezelve op het dikfte fcheen gekomen te wee- 
zen, en de rups een grooten dag in gemelde houding gehangen had, 
eindelyk door eene geweldige heen-en weder-beweeging openborst; en 
waaruit, binnen omtrent een paar minuten, een popjen te voorfchyn 
kwam. Hetzelve was, onder de nu afgeftreken rupfenhuid, tot die volko- 
_menheid gebragt, in welke ik het onder Fig. B, zo loodrecht hangende Fig. B. 
als het waarlyk hing, voorftel, Het fmertte my, dat andere noodzaakely- 
ke bezigheden my toen niet veroorlooflen ook de gemelde voordkoming 
aftebeelden; in welken gevalle ik niet nagelaten zou hebben, de ge- 
ftaltsrichting der rupfe in die omftandigheden ook duidelyk aftemaalen. 
In vergelyking ‘met andere popjens, tot deeze Clasfe behoorende, is 
het onze eenigzins kort en dik te noemen; en ’t wykt ook van dezelven 
daarin af, dat het op zyne geledingen geene ftekelachtige verhevenheden 
heeft; zyn voorfte gedeelte is ook niet zo zichtbaar grynsvormig, en 
% heeft over hetzelve een paar fpits toeloopende hoornen. De vleugel- 
fcheden zyn duidelyk aan deeze pop te zien; ook is ’er het gewoone ge- 
tal der luchtgaten zichtbaar aanweezig: deszelfs kleur was in het begin 
een aangenaam groen; doch die werd allengskens donkerder en eenigzins 
olyf vormig. Tot myn ongeluk verdroogde deeze pop, waardoor myne 
verwachting gantschlyk te leur gefteld werd, Intusfchen geloof ik den 
Heere RrauMur ten volle, wanneer hy bericht, dat dít popjen,. by 
warm weêr, zyne kapel in tien dagen voordbrengt; en dat zulk eene 
rups by hem reeds in Jany begon te veranderen. Doch daar dit by my 
integendeel eerst in October gefchiedde, zo vermoed ik niet te zullen 
dwaalen, wanneer ik vooronderftel, dat haare kapel tweemaal ’s jaars, 
Cnaamlyk eens by den aanvang van den zomer, en nog eens in den laas 
ten herfst,) verfchynt. 
Ee Sg. 
Den Lezer, in de voorgaande S, met de befchryving van eene onge- 
T woa. 
