TAB 
XIX. 
146 VERVOLG or ve NATUURLYKE 
_woone rups bezig gehouden hebbende, zal ik denzelven thans trachten te 
vermaaken, met het befchryven van een infect, dat zekerlyk even zeld- 
zaam, en, op zig zelf, nog merkwaardiger is. ‘’t Geen men met reden 
van het Ryk der dieren zo wel als van het Ryk der planten zegt, vaamlyk , 
dat dezelven met veelerleie zeldzaamheden pryken, en ons duizende gele- 
genheden tot eene bewonderende waarneeming als aan de hand geeven; 
dat zelfde kan ook van het uitgebreide Ryk der infeêten in ’t byzonder ge- 
zegd worden. Niet de jaarlykfche ondervinding alleen , maar ook de {chrif- 
ten van zulke Natuuronderzoekers, die geen kort verloop van twee.of wei- 
nige meer jaaren, maar het grootfte gedeelte van hun leven vlytig doorge- 
bragt hebben, in het navorfchen der Natuur, verftrekken tot borgen voor 
deeze waarheid. Men fla by voorbeeld, flechts het oog op de uitgaave 
eener befchryvinge van eenige tweeftalktige infeten of gehoornde kevers; 
welke wy te danken hebben aan den roemwaardigen yver van den Heere 
D. ScuareRT, te Regensburg; * en deeze is alleen genoeg ter volkome-- 
ner overtuiginge. 
Hoe veele infe@ten ’er intusfchen, door de zorgvuldige nafpooring van 
beroemde Mannen, reeds ontdekt mogen weezen, zo twyffel ik echter 
fterk, of dat, het welk ik de eer heb mynen Leezer hier voorteftellen , 
wel immer van hem gezien zy. ’tIs, wel is waar, eene kleine, maar in- 
derdaad wonderbaare kapel ; die, boven het gewoone getal van vier vleuge- 
Ten, nog twee anderen heeft, welken van eene zeer Zonderlinge gedaan- 
te Zyn. 
$. 10. 
*Is bekend, dat de meeste en voornaamfte onderzoekers en befchryvers 
der Infeten, dezelven onderfcheiden in verfchillende geflachten; en wel 
in fchepfelen met- of zonder vleugelen; dat ze de laatst gemelde wederom 
werdeelen in twee- of vier- vleugelige ; en eindelyk dat ze de kapellen on- 
der de vier- vleugeligen hebben betrokken; doch nimmer zal een van hun, 
onder deeze groote menigte van infetten, opzetlyk ook eene kapel met zes 
vleugelen gezocht, of 'er melding van gemaakt hebben. Toevallig is dit 
nogthans gelukt, aan een zeer waardig navorfcher in dit fak der Natuur; 
ik meen den meergemelden Heere RÖRNeR,te Frankfort. Deeze ver- 
kreeg, in de maand Maart des afgelopenen jaars 1762, uit twee poppen, 
van eene hem nog onbekende gladde rups, (die waarfchynelyk, een blad- 
volder zal geweest zyn,) welken hy op een’ boekenboom gevonden had, 
onverhoopt twee kapellen, waarvan de eene vier vleugels had ; doch de ande- 
re, 
Z 
*.Zie deeze uitgaave Bladz. 136, Tab, 1, en IL, Fe Regensburg 1758, in 4° 
