HISTORIE pen INSECTEN. 191 
Rupfen, om zig voor het afvallen te behoeden, niet in beweeging geraakt , Tan. 
en zig aan een dunne draad, welke zy uiteen kleine opening onder haaren XXVL 
bek uittrokken „hadden willen aflaaten 3 hier door verrieden zy zig,en werden 
myne gevangenen: en fchoon ik, ten zelfden tyde, niet aanftonds konde 
beflisfen, of zy my reeds bekend waren, (want tot het maaken van dat be- 
{luit waren zy nog te jong,) paste ik haar tog zorgvuldiglyk op, en tekende 
haar vóór iedere verhuiding naauwkeurig af; ik heb geoordeeld dit Infeêt te 
mogen noemen, 
De platte bruinachtig groene tienwoetige Span-rups, met een 
bariswyze gedeelden, en helder zwart ruiiswys Ze: 
tekenden kop. Tab. XXVII Fig. 1 en 2, 
S. 2. 
Vóór haare eerfte verhuiding fchynt haare kleur eenigzins donkerder, Tas. 
en bruinachtig-groener te zyn, dan na dezelve; ook is haar ligchaam XXVIL 
alsdan eenigzins leeniger: haare vlekken en tekening blyven echter, door 
alle de verhuidingen heen, byna onveranderlyk dezelfden, behalven eenige 
dunne zwarte ftreepen, die op den rug gevonden worden; want dee- 
zen vertoonen zig tegen den tyd der verhuiding niet meer zo levendig als 
te vooren: haar langzaame groei is zekerlyk ook de reden dat men haar 
moet rangfchikken onder die foort van Rupfen, welken aan het ftrengfte 
winterweêr blootgefteld zyn: zy bereikt, wel is waar, van het begin des 
winters af, zulk eene grootte, als ik haar onder fig. 2. afgebeeld heb; rig. ». 
op welke grootte haar het eerfte vel te eng wordt, zo dat zy het voor 
een nieuw moet verwisfelen, en zulks gefchied zynde, kan zy ook nog 
eenen tyd lang voedzel gebruiken en in groei toeneemen; maar zodra de 
bladen der boomen of planten hunne fappen verliezen, verdwynt by on- 
ze Rups ook allen eetlust; en zy ziet terftond om, naar een voldoend win- 
terverblyf, verkiezende daartoe de gefpletene kloofjens in ftammen of tak- 
ken: in deezen brengt zy den gantfchen winter door, zonder eenig voed: 
zel te gebruiken, even als lage zy verdoofd, en in eenen diepen flaap. 
S 3 
Het komt ons zekerlyk wonderbaarelyk voor, dat zulk een klein, en 
boven dien nog geheel naakt fchepfeltjen, den gantfchen winter door niet 
befchadigd wordt van de ftrengfte koude, die dikwyls een mensch, uit 
gebrek aan toereikend dekfel, om het leven brengt! echter toont de oog- 
{chynelyke ondervinding dat zulks waarheid is: ieder myner Lezeren zal 
zig nog te binnen: brengen, hoe ftreng de koude was, in het begin zn 
e 
