TAB. 
XXXI, 
224 VERVOLG or pe NATUURLYKE 
fchoon groen: haar kop is geëvenredigd groot, en verdeeld in twee eenig- 
zins rond gewelfswyze deelen, aan iedere zyde van welke, boven den 
mond, twaalf oogen ftaan: de kleur van den kop is by fommigen dof-geel. 
achtig, doch by anderen helderbruinachtig en glanzig: volgends haar lyf, 
dat uit enkel dikke, tamelyk kenbaare afgebeelde, geledingen beftaat , fchynt 
zy eene uitzondering te weezen onder de Spanrupfen, die zeldzaam 
zo diklyvig zyn: dat zy echter werkelyk tot de tienvoetige Spanmeeters be- 
hoort, bewyzen haare zes vóór-, en het paar ftompe buikpooten onder de 
negende geleding , als mede de beide nafchuifpooten, die onder de laatfte ge- 
leding geplaatst en meestal met het lyf gelyk van kleur zyn: in teke- 
ning komen zy meerendeels met elkander overéén; alleenlyk vallen zy nu 
eens meer in het witte, dan weder meer in het geelachtig groene: gemelde. 
tekening beftaat uit eene donkere dunne ftreep, die over den rug heenloopt, 
benevens nog twee andere, maar heldere, nu eens witte, dan geelachtige 
Iynen, die aan iedere zyde van het lyf, overlangs getogen zyn, en nog eene 
zeer dunne heldere lyn influiten, welke laatstgemelde echter in de af beel- 
ding niet vertoond heeft kunnen worden: boven de onderfte van deeze 
Iynen ftaan negen luchtgaten; in de gedaante van zo veele donkere punten; 
deezen zyn ondertusfchen, wegens hunne kleinheid, mede niet recht duide- 
tyk aantewyzen. 
Sg. 
Offchoon zy voords gaat, volgends den aart van alle Spanrupfen3 doet 
zy hetzelve echter zeer langzaam, aangezien haare dikte; waarom zy dan 
ook geene liefhebfter is van groote wandelingen te doen; maar meesten- 
tyds in haare blad -wooning ftil blyft, tot de honger haar voeten maakt : in 
rust zynde neemt zy die traage zamengekromde houding aan, die wy on- 
der Fig. 3. afbeelden: zo traag echter deeze Rups nu is, zo yverig, nel, 
en geweldig draait zy haaren kop heen en weder, als zy in haare rust ge- 
ftoord wordt, en fpouwt tevens een groenachtig fap door haaren mond uit: 
door deeze verweerende beweeging tracht zy zig tegen haare vyanden te 
befchermen, op dat deeze hunne eiëren niet, op haar ligchaam kunnen leg- 
gen: onder haare veele vyanden behooren voornaamlyk zekere foort 
van kleine, groene, en als goud glanzende vliegen, die haare eiëren op 
deeze Rups brengen; uit die eiëren komen groene mäden te voorfchyn , die 
de ingewanden van onze Rupfen zo lang uiteeten, tot zy veranderen, als 
waneeer zy zig van tusfchen de geledingen van het elendig toegefteld 
ligchaam derzelve uitbyten, popjens worden, en hunne voedfter aan den 
dood overgeeven: met dat alles doen zy ons door het vernietigen van die 
fchadelyke Rupfen geen geringen dienst, aangezien deezen anders door 
haare groote menigte het verlies van alle ooftwruchten zouden kunnen ver. 
gorzaaken, À 
$. 19, 
