T'Ap. 
AXXIL 
230 VERVOLG ore pe NATUURLYKE 
dere zyde van de Rups ziet men nog twee zulke, doch die nu eens hel 
der geelachtig groen, en dan geheel wit zyn: de onderfte van deeze ly- 
nen is breeder, dan de bovenfte, en bevar de negen luchtgaten, welken 
geelachtig bruin, en met zwart ingevat, doch zo klein zyn, dat zy niet af 
gebeeld kunnen worden. De zes fpitfe geelachtig groene voorpooten, itaan 
onder de drie eerfte geledingen; de drie paar buikpooten, onder de ze- 
vende, agtfte en negende geleding, en de nafchuifpooten onder de twaalf. 
de: deeze pooten zyn allen, even als de rug, groen van kleur; de buik van 
deeze Rups is echter veel helderder en aangenaamer groen dan de rug. 
S. 17, 
Haare kleine uitwerpfelen, die zy op de brandenetelbladen laat vallen, 
werraden altoos haare aanwezenheid; ik vond ‘er echter zelden meer daa 
drie cf vier op eene zelfde plant; gemeenlyk zaten zy op den kruin der- 
zelve eetende, of in eenen rustenden ftand, in welk laatfte geval zy zig 
met het achterlyf op de buik-en nafchuif-pooten vast zetteden, doch met 
het voorlyf op-en met de drie eerfte geledingen en den kop beneden - 
waards, naar den buik toe omgekromd: als ik haar van de brandenetelplant 
wilde afneemen, rolden zy zig oogenbliklyk zamen, en vielen op den 
grond, doch bleeven aldaar zelden langen tyd zamengerold liggen ; meesttyds 
begavenzyzig zeer fpoedig op de pooten „en trachtten myne vervolging door 
allerleie wonderlyke fprongen en beweegingen te ontkomen: dezelfde ge- 
weldige en fnelle fprongen doen zy ook, wanneer men haar op eene on- 
gewoone wyze aan % lyf komt: deeze Rupfen kunnen zig voords niet alleen, 
trots de beste luchtfpringers , plotsling voor- en achter-waards, maar ook 
tegelyk ginds en weder in de hoogtewerpen „op dezelfde wys als de aalen en 
‘andere wisfchen doen, als men hen van ’t water berooft, naamlyk door 
het fnellyk zamentrekken, en weder uitlaan van hun lyf: onder Zig. 4. 
heb ik zulk eene Rups fpringende voorgefteld ; voor het overige heb ik 
aan deeze foort van Rupfen nog waargenomen, dat zy, eenige aanvatting 
gewaar wordende, een donker groen vocht uit haar bek fpouwen, ’% 
welk echter, als het op iemands bloote hand valt, geen hinder doet. — 
In het kruipen gedraagen zy zig volgends den aart van zulke Spanmeeters 
die meer dan één paar ftompe buikpooten hebben; dat is, zy zetten geene 
zo hoog op gebogene ruggen, als die welken flechts van twee buikpoo- 
ten voorzien zyn: zy brengen echter het voorlyf door het voorwaards ruk. 
ken der nafchuif- en ftompe buik-pooten, niet eerder in beweeging, dan 
na de qde, 5de en 6de geleding, op de wyze van alle Spanrupfen, haar 
de hoogte getrokken zyn; in die houding hebben zy wel geenen fnellen , maar 
vluggen gene, zo als Wig. 1, 2, en 3 voorftellen. — Het geflachts-on- 
gerfcheid blykt uit haare leenigheid en diklyvigheid. 
S, 19. 
