238 VERVOLG ore ve NATUURLYKE 
Tas. in de kleur maakt,) en ik geene byzondere opmerkzaamheid waardig 
EXXIIL oordeelde; echter kuanenzy my ook wel niet onder de oogen gekomen zyn, 
om dat zy niet in menigte gevonden worden, maar dikwyls zo zeldzaam 
blyven, dat men, wat moeite men ook aanwende, noch Rups noch Kapel 
kan ontdekken. —- Eindelyk gebeurde my in de maand Juny, des 
Jaars 1763, ’t geluk, van deeze zeldzaame Rups uit Coburg te bekomen, 
door de onwaardeerbaare gunst van zyne Hoogvorstlyke Doorluchtigheid, 
den Heere Erfprins van Coburg-Saalfeld; by de Rups ontving ik ook het 
bericht, dat zyne Doorluchtigheid dezelve op een Pruimenboom ‘ge- 
vonden had; doch myne hoop om uit deeze Rups ook een Kapel te zul- 
len bekomen, werd welhaast op éénmaal verydeld door den haastigen 
„dood van dezelve; en eerst in het volgende jaar 1764, werd dit onaan- 
genaam verlies vergoed, daar ik naamlyk, den 29 Mai, deeze Rups aan 
den ftam van een’ Appelboom ontdekte; zy bevond zig aldaar in gezelfchap 
van eenige andere Rupfen, tot de voorgemelde grootkoppige, gemeene, 
fchadelyke foort, behoorende , en had.zig, om den kort te vooren geval: 
len regen, onder een tak begeven; zy was toen ook maar half zo groot 
als ik haar afgebeeld heb. — Ongetwyfeld zoude ik haar en haare Ge- 
zelfchapsrupfen voor eene zelfde foort gehouden hebben, ware het niet dat 
haare helderer kleur en zekere vlek my aangefpoord hadden tot eene na- 
dere befchouwing, niet alleen, maar ook tot haare voeding, ten tyde toe 
dat zy veranderen zoude: dit gelukte my zo wel met deeze als met nog 
eene andere dergelyke, die ik in Jany opeen Wolle-willigen, tot aan haa- 
re verandering toe volwasfen, vond, en nog twee anderen van deeze foort, 
my uit Frankfort gunstig toegezonden, door den meergemelden Heer 
RörNer, met het bygevoegde bericht, dat hy dezelve in den tyd van 
tien jaaren flechts nu eens gevonden had: ik ben derhalven in ftaat een 
volledige befchryving van de geheele verandering deezer Rupfen medetedeelen. 
GE 
Zy komen voord uit bleek-bruinachtig ovaalronde eiëren, welken door 
de Wyfjens-kapel van deeze foort, gemeenlyk in de maanden July en 
Augustus op de onderzyden der bladen van een der bovengemelde boo- 
men gelegd, en aangekleefd worden, en welke zy op deeze wyze voor 
den regen en het branden der zonneftraalen befchermt. Zeldzaam treft 
men zulke eiërtjens ieder afzonderlyk gelegen aan; evenwel ook nooit zo 
digt en opéén gepakt by elkander als die waaruit de gezellige {oorten van 
Rupfen ten voorfchyn komen; op een zelfd blad vindt men ’'er gemeen- 
Iyk van zes tot twaalf, nu eens wel wat meer, maar dan ook weder wat 
minder: men moet het echter voor een geluk houden, als men onder dat 
klein getal één of twee vindt, uit welken een Rups te voorfchyn komt; 
is de 
