HISTORIE per INSECTEN. 239 
de meeste worden de verblyfplaatfen van kleine vliegen, wier moeders Tas. 
haare zeer kleine eiëren zo gaarme zeer digt naast de eiëren van deeze XXXIIL 
Kapellen leggen» als andere foorten van zulke fchadelyke gasten, zulks by 
de daaruit voordkomende Rupsjens doen: deeze vyandlyke nabuuren ko- 
men eerst als kleine maaden uit hunne baarmoeder, boorten alsdan in de 
eiëren deezer Kapellen door, en vinden ’er eene woning, zo wel als voed- 
zel in de ftoffe welke ter vorminge van het Rupsjen voorbereid iss zy 
“voeden zig daarmede tot zy in vliegen veranderen, en hunne onrechtvaar- 
dig bezetene woning niet meer noodig hebben; dit is derhalven wel ééne 
van de voornaamfte medeoorzaaken , dat deeze foort van Rupfen, menig 
jaar zo fchaars gevonden worden. 
S. 3 
Op dat nu de Liefhebbers van Rupfen en Kapellen met deeze foort 
wan ciëren te naauwer bekend mogen worden, heb ik dezelven onder 
Fig. 1. afgebeeld, op het blad van eenen Wolle-willige , zodanig als ik ze Fig. z. 
in het begin van de maand September des jaars 1764» op zulk een blad 
__aangekleefd heb gevonden; men ziet ze in deeze afbeelding in haare nas 
tuurlyke grootte, gedaante, en bleekbruinachtige kleur: intusfchen ben ik 
nog onzeker, of de daarin voorhanden zynde Rupfen, (volgends den aart 
van de fchadelyke grootkoppige foort,) wel overwinteren; dan of zy nog 
in de herfst doorbreeken, zig eenen tyd lang voeden , en alsdan tusfchen 
fpleeten en de diepten der boombasten onder een fpinfel, (gelyk verfchei- 
dene hairige Rupfen doen „) den winter doorbrengen, zonder eenig voedzel 
te gebruiken, en als dan ín het voorjaar, als zy haare tafel weder gedekt 
vinden, andermaal te voorfchyn komen: het laatfte wil ik echter liefst ge. 
looven; want alzo ik waargenomen heb dat deeze Kapellen haare ciëren 
niet aan de botten van een’ boom, maar aan de bladen van denzelven leggen , 
maak ik daaruit het befluit op, dat zy nog vóór het afvallen der bladen, 
derhalven nog bytyds in de herfst, als de bladen haar nog goed tot voed- 
zel zyn, haare eitjens verlaaten, en niet wachten zullen tot zy met de 
bladen afvallen, en onder de fneeuw haar graf vinden; het welk te zeker: 
der haar lot zoude weezen, daar deeze eiëren door de Kapel noch met 
een dik dons, noch mnet hairftof overtrokken zyn; gelyk plaats heeft by de 
eiëren waaruit de fchadelyke grootkoppige foort van Rups geboren wordt, 
S 4. 
De nieuwsgierigheid drong my aan, om zulk een ei, het welk t eenig: 
fte onbefchadigde fcheen te weezen, onder veele anderen welken met vlies 
gen bezet waren, te openen; en ik trof in. hetzelve eenealrede vol 
2 KO« 
