44 __ Ernemeri Vrra 
Want die is aller wijfen wenfch, 
En fy verhengbt Godt en den menfth. 
Een ander fagh ick die fijn gele 
Op lijf en renten hadt geftelt ; 
En obligatien had gekoght, 
Dat hem een groote fomm’ in broght. 
Soo dat hy fonder vrees voor fchaa 
Heel deftigh leefden, vroegh en paas 
Want ’s morgens fchonick by Chaccolaats 
En’s middaghs Tee, tot ’savonts laat. 
Het welck hy naa het vroolijck fijn 
Affpoelde, door een glas met wijn. 
Waar op hy gaf fijn Collation 
_ Het geen men geeftigh van hem won, 
En ftemde voorts den dagh en tijt 
Tot een volmaackter vroolij ckheye. 
Of dat men in een fchuyt of jacht 
Een fpeel-reys van vermaak bedacht 5 
En foo op ’t water of in’tgroen 
Sijn luften quam naa wenfch voldoen. 
Iek fey , die heeft alat hy luft, 
Maar neen , fijn ziel hadt gantfch geen Raft. 
Want geengefelfchap ‚ hoe vernoeght, 
Daar 't hert in't affijn niet van wroeght ; 
Terwijl dat ons veranderingh 
Verbeught, of gaelt in alle dirigh. 
…_En of men noch foo lecher teezt, 
De maagh geftaadigh meer begeert. 
En nimmer han ooch, ’t gelt een buys, k 
Bevrijden van de pijnaf’t Kruys. _— pe É | 
