Of afbeelding van”s menfchenleven. 
Dat als een roos fijn doorens fchiet t 
Eer dat men dcughde knoppen fiet : 
En bloemen die by Goden menfch 
Haar reucken geeven heel naa wend. 
Maar die ons quetfen, foo de fiel 
Die pluckt, naa’t geen haar luft beviel ; 
En die weer eemvigh fijn een luft, 
800” hert diepluckt, daar’t Kruyce vafh. 
By Stemmen of by’t Orgel-choor | 
aar 't here bemacht wore door ’t gehoor; « 
anneer geftaadigh een accoordt 
ordt queelendt van ons aangchoort. 
Of dat dan eenseen helle fuyt. 
Ons ruckt de ziel ten boefem uyt. 
Of dat het vroolijck pluym-gediert 
In naare boffchen tierelierdt hx 
Wanneer 't op heuvels en in dal 
aackt over aangenaam gefchal ; 
Soo dat efter en melodey.…… 
Ons ftreelt enkittelt op een Leye ov 
Hier meendenich ‚was alle lufb; … 
Maar neen?’t gemóet en hadt geen Ruff : 
Want als’ gelapt maar was vergaan 
Soo bleef de Ziebontleedight fraan 
_Die nooit dan weer haar kracht vergaart, 
Alsdoor een voetfel naa haar aardt : 
En naar dat fy baar ydelbeyt , 
et heete traanen heeft befchreyt. 
In 'e ftraalen van. welrieckent nat 
At ambreagrijs of mufcus var > 
45 
baj ee 
EDE 
